Dreams in another language...Ονειρα σε αλλη γλωσσα...

ΌΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΤ1 ΤΡΙΤΗ 27/9 20.45

2011-09-09T02:20:00.000-07:00

Oι ΠΡΟΒΟΛΕΣ της ταινιας

ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΤΡΙΤΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΤ1
ΣΤΙΣ 2045

ΌΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΛΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ
ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΡΙΚΑΚΗ
ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΤ1 ΤΡΙΤΗ 27/9 20.45

οι ΠΡΟΒΟΛΕΣ της ταινιας

ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΤΡΙΤΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΤ1
ΣΤΙΣ 2045

ΌΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΛΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ
ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΡΙΚΑΚΗ
ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΤ1 ΤΡΙΤΗ 27/9 20.45

http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/
http://breathofairfilm.blogspot.com/
film trailer
http://vimeo.com/10770767

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 2010 ΦΕΣΤΙΒΛΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
MΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΛΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ
Μια ταινία, 216 παιδιά, 21 χώρες, 46 δάσκαλοι, 80 ώρες κινηματογραφικό υλικό, 7 μήνες μοντάζ, ένα σύγχρονο πολυπολιτισμικό περιβάλλον

Έχει σημασία σε ποιά γλώσσα ονειρεύεται ένα παιδί; Δεν θα έπρεπε αλλά όταν η ζωή ακολουθεί τη δική της πολυπλοκότητα τότε και τα όνειρα μιλούν τη δική τους γλώσσα. Γλώσσα με αλήθεια, χιούμορ, πίκρα, απορία, τρυφερότητα, αγάπη. Και τα όνειρα γίνονται τόπος και δύναμη ζωής σε όποια γλώσσα, σε όποια συνθήκη και αποκαλύπτονται όταν βρουν γόνιμη γη.
Το σχολείο ίσως δεν μπορεί να αλλάξει την κοινωνία γύρω του όμως στη Φανερωμένη προσπαθούν να βελτιώσουν την κοινωνία των παιδιών του σχολείου και να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους.
Σχολείο Φανερωμένης 300 πρόσωπα 300 όνειρα καθένα στη γλώσσα του.
Το σχολείο είναι η χώρα των παιδιών. Μια νέα πατρίδα όπου εκτός του ότι μιλούν διάφορες γλώσσες, μαθαίνουν να εκφράζονται ακόμη και να ονειρεύονται σε μια άλλη γλώσσα. Ειδικά η Φανερωμένη αποτελεί φιλόδοξο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, της Κύπρου το οποίο κάνει ένα άνοιγμα στην κοινωνία.
Στο ντοκιμαντέρ που έχει παρουσιαστεί μόνο σε δύο μέχρι σήμερα προβολές στην Κύπρο και την Αθήνα και έχει ήδη αποκτήσει φανατικούς υποστηρικτές, η σκηνοθέτιδα, μετά από προετοιμασία σχεδόν ενάμιση χρόνου, καταγράφει τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις αγάπες παιδιών, που ένας άγριος άνεμος -πόλεμος, καταστροφή, φτώχεια, διώξεις, προκαταλήψεις- έφερε στο κέντρο της Παλιάς Λευκωσίας, στο Σχολείο της Φανερωμένης. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό κτήριο, το οποίο κάποτε στέγαζε το Παρθεναγωγείο Φανερωμένης, όπου φοίτησαν πολλές γενιές Κυπρίων κορασίδων και βρίσκεται πολύ κοντά στην Πράσινη γραμμή που χωρίζει τη Λευκωσία στα δύο.

Δεν ξεχνώ λένε ακόμη τα μαθητικά τετράδια αλλά για τους σημερινούς μαθητές της Φανερωμένης αυτό σημαίνει άλλα πράγματα.
Αυτοί πασχίζουν τώρα να ζήσουν σε μια νέα χώρα την Κύπρο και πολλοί απ αυτούς δεν ξεχνούν τις δικές τους χώρες. Σκηνικά πολέμων, διωγμοί φτώχεια τους έφεραν εδώ σε αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε αυτό το νησί.
Ποιος άνεμος τους έφερε εδώ;
Τύχη καλή, την υποδοχή τους ανέλαβαν δάσκαλοι με καρδιά μικρού παιδιού. Ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τη γη αλλά κάνει τις καρδιές πέτρινες, τα μάτια τυφλά. Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι, το σπίτι δεν είναι ένα μέρος μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει. Η μετανάστευση ενσωματώνει την αιχμή της προσωπικής του ελπίδας ως προς το απρόσωπο μέλλον.

Στην ταινία, την πραγματικότητα του σχολείου και της ζωής στην Κύπρο ή στις πατρίδες τους περιγράφουν παιδιά μιας σπάνιας ωριμότητας και γονείς που απάγκιασαν εκεί, βρίσκοντας δασκάλους παραπάνω από πρόθυμους, εξαίρετους συμπαραστάτες για μία νέα ζωή όπου θα μπορούν, ίσως, τα όνειρα να ανθίζουν.

Σημειώνει η Λ. Ρικάκη: «Συνεργάστηκα πολύ στενά με κάποιους δασκάλους που υπήρξαν οι βασικοί μου συνομιλητές για να αντιληφθώ την πραγματικότητα που εκείνοι ζουν κάθε μέρα και εγώ έζησα μόνο λίγους μήνες. Κάθε πρωί ξυπνούσα στις 6 και δεν επέστρεφα πριν τα μεσάνυχτα. Έζησα όλο τον παλμό της δραστηριότητας του σχολείου και των παιδιών στο κέντρο της πόλης της Λευκωσίας. Εργαστήκαμε κυρίως με ένστικτο, πολλή αγάπη, άπειρες ώρες παρατήρησης και συνομιλίας με τα παιδιά κάθε ηλικίας για την ανακάλυψη της πραγματικότητας του άλλου. Κουβέντες της ψυχής καθόλου ρεπορταζιακές απ’ εκείνες που ξεκινούν σαν ψίθυρος και σιγά σιγά βρίσκουν το ηχόχρωμά τους».

"Πότε φτερουγίζει η ψυχή μας; Η δική μου φτερούγισε μια φορά, αλλά ήταν σαν να φτερούγισε και κάποιος να την πυροβόλησε" λέει ο Νταβίντ "Είμαι αυτός που είμαι και δεν θα αλλάξω για κανέναν" δηλώνει ο μικρός μαθητής από τη Ρωσία και ο Ραφαέλος από τη Γεωργία: "Όταν κοιμάμαι ονειρεύομαι Αρμένικα"."Ο άνθρωπος είναι σαν ένας κύβος ζάχαρη. Τον βάζεις στο τσάι σου και νομίζεις ότι του δίνει γεύση. Όταν όμως το καταλάβεις έχεις πια λιώσει". Αυτά είναι τα λόγια της Περβίν από την Τουρκία, που το έσκασε από τη χώρα της για να μπορέσει να πάει σχολείο και γράφει σε ένα τετράδιο, με τη βοήθεια της δασκάλας της, την ιστορία της – μία ιστορία που τελικά θα πάρει το βραβείο Unesco για την Κύπρο.
«Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά κι εγώ εύκολη δεν είμαι» έγραφε η τσάντα της Περβίν από την Τουρκία, στα Ελληνικά και στα Τούρκικα. Έτσι ξεκίνησε η Περβίν να γράφει την ιστορία της, για το πως διεκδίκησε την εκπαίδευση της και ήρθε από το χωριό της στην Τουρκία, στην Κύπρο με τα αδέλφια της, για να μάθουν κι άλλα γράμματα. Ήρθε μαζί με την Αϊσέ, τον Κεμάλ και τον Μεχμέτ. Και οι τέσσερεις φοιτούν στα σχολεία της Φανερωμένης.

Το ντοκιμαντέρ, «Όνειρα σε άλλη γλώσσα» - της Λουκίας Ρικάκη είναι το δεύτερο της σκηνοθέτιδας μετά το «Ο Άλλος» (2004), που ασχολείται με την εκπαίδευση των παιδιών των μεταναστών και την καθημερινότητα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.

Λουκία Ρικάκη ΤΡΙΚΥ ΤΡΙΚ Ίωνος Δραγούμη 10, 115 28 Αθήνα www.luciarikaki.gr lrikaki@otenet.gr

http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/

οι δικες σας αποψεις

"Συνέλαβα τον εαυτό μου να παρακολουθεί την ταινία με ένα χαμόγελο απ'την αρχή ως το τέλος. Άρτια από καλλιτεχνική άποψη αλλά και μεστή σε μηνύματα και νοήματα, είναι μια απ'τις ταινίες που πρέπει να δει όλος ο κόσμος, μικροί - μεγάλοι." Αλέξανδρα

Μια ταινια ανασα αισιοδοξιας! ανατολη καλων σκεψεων Μπραβο
να την δειτε οπωσδηποτε θα σας κανει πιο καλους Ανθρωπους ..Γιώργος 53

Εξαιρετική ταινία , γεμάτη ευαισθησία γυρισμένη σ΄ενα υπέροχο σχολείο με πρωταγωνιστές υπέροχα παιδιά που παρ΄όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αφηγούνται τα όνειρά τους , λένε τις σκέψεις τους ελεύθερα σ΄ένα κόσμο που παρακολουθεί καχύποπτα αυτά που συμβαίνουν τριγύρω. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους
ανωνυμος..στο αθηνόραμα

Ritsa Σεβαστιάδου Κατωπόδη Γέλασα...συγκινήθηκα...δάκρυσα...προβληματίστηκα...διδάχθηκα...θαύμασα...απόλαυσα...
ικανοποιήθηκα & σε ευχαριστώ!!!
Και ελπίζω τα όνειρα που θα δώ απόψε στον ύπνο μου, να είναι το ίδιο υπέροχα όπως η ταινία σου...κυρά μου εσύ που βγάζεις κάμερα...και εστιάζεις στο συναίσθημα!!!
Καληνύχτα :-)))

Nikolakopoulou Maria Το παρακολούθησα εχθές και ήταν συγκλονιστικό! Συγχαρητήρια... μαθήματα ζωής από παιδιά...

Η Λουκία Ρικάκη έχει δυο σημαντικές ικανότητες: να ανακαλύπτει θέματα που εμπεριέχουν δύναμη και ξεδιπλώνονται δραματικά και να διεισδύει με άνεση στην ανθρώπινη ψυχή, και ειδικά στα παιδιά, στα οποία «βγάζει κάμερα», όπως λέει ένας μαθητής, και τα αφήνει να συνθέσουν τη σκέψη τους, αντί να βγάλει γλώσσα και αναγκαστικά, να τα ανακρίνει. Το ντοκιμαντέρ της Όνειρα σε άλλη γλώσσα, που επικεντρώνεται στο πρότυπο σχολείο της Φανερωμένης, φιλόδοξο και πετυχημένο πρόγραμμα του κυπριακού υπουργείου Παιδείας, είναι μια ματιά στον ετερόκλητο μικρόκοσμο που εξισώνει τη διαφορετική καταγωγή με την ιδιαίτερη κουλτούρα.Το σχολείο αυτό είναι μια νέα πατρίδα στις παρυφές μια ακόμη διαχωρισμένης πρωτεύουσας, της Λευκωσίας, μια πρόκληση για διδάσκοντες και μαθητές που λειτουργεί ως χώρος διαλόγου και γνώσης. Τα παιδιά μιλούν για τα πάντα, από τις κοινωνικές συνθήκες ως τη θρησκεία και τον θάνατο. Μέσα στην θεωρητική ατυχία της μετακίνησής τους σε μιαν άλλη χώρα έχουν την τύχη να βρουν μια εκπαιδευτική αγκαλιά που δεν τα μεταχειρίζεται σαν ξένα. Η Ρικάκη τα τοποθετεί στον χώρο που κινούνται κι έτσι το ντοκιμαντέρ της δεν είναι απλά η καταγραφή μιας περίπτωσης, αλλά μια ταινία άξια παρακολούθησης ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ http://www.lifo.gr/mag/cinema/1453

dreams in another language wins Best Greek Doc 2010

2010-11-12T07:09:00.000-08:00

Dreams in another Language ins best Greek Doc 2010 and best edit!
The film is available for screening at Docs for Sale IDFA AMSTERDAM
http://www.idfa.nl/industry/tags/project.aspx?id=38C49E35-F8B9-4571-951D-D260AA067582
http://breathofairfilm.blogspot.com/
trailer
http://vimeo.com/10770767
teaser
http://vimeo.com/8641982
showreel
http://vimeo.com/7500199

Pervin came from Turkey as she could not continue her school there
David came from Georgia following his mother's quest for work
Jasmin came from Iraq after the war
Levani came roGeorgia after the war
Jim followed his single mother from the Philippines
George comes daily from a village outside Nicosia
Kemal prays in the Mosque
Nicol prays in the christian Church
Some times a breath of fresh air brings people together for the most unexpected reason and they become family.
46 teachers 200 students 21 nationalities
An original education experiment a creative game of coexistence
The kids at Faneromeni school are taught about acceptance, coexisting,the wealth of the various cultures. Some of them practice strongly their culture and religion .
The particular geographical and political set up of the school,situated only 500 meters from the Green line separating the country, also provides very interesting ground for reflection on recent Cyprus history and the recent history of the new migrating nations.
NICOSIA THE ONLY DIVIDED EUROPEAN CAPITAL
the border is only 500 meters away from the school
some kids do not have the necessary papers to cross

A documentary on the most multinational school in Cyprus just a few hundred meters away from the Green line. Nicosia is the only European capital which yet remains divided.

Dreams in another language film by Lucia Rikaki trailer from lucia rikaki on Vimeo.

Ονειρα σε αλλη γλωσσα 5η εβδομαδα προβολων

2010-10-09T07:06:00.000-07:00

‎"Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το ανακατεύουμε πάιρνει γεύση. νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει. Όταν τελειώσεις θα το καταλάβεις. Αυτό το σκέφτομαι συχνά κι έτσι αποφάσισα να μη χάσω ούτε μια μέρα αλλά να κάνω αυτό που ονειρεύομαι."
η αφηγηση της Περβιν απο το Κουρδισταν ...που παλεψε για να παει σχολειο....
οι ΠΡΟΒΟΛΕΣ της ταινιας ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ 5η ΕΒΔΟΜΑΔΑ
στο ΤΡΙCΚΥ CINE CLUB Αιόλου 48-50 Μετρο Μοναστηρακι
απο ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ως και ΚΥΡΙΑΚΗ 21 Νοεμβρίου
καθε ΒΡΑΔΥ ΣΤΙΣ 20.00
ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟ ΜΟΝΟ 3 ΕΥΡΩ
ΤΡΙCΚΥ CINE CLUB Αιόλου 48-50 Μετρο Μοναστηρακι τηλ 210.3311009 6973371601
http://www.facebook.com/event.php?eid=168344679843248

Όνειρα σε άλλη γλώσσα μια ταινία για ένα σχολειο πολύ ξεχωριστο ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΠΟ 14 ΩΣ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ Πειραιώς 206

2010-10-08T09:47:00.000-07:00

Ονειρα σε αλλη γλωσσα μετα απο 2 χρονια γυρισματα στη Κυπρο
και συγκεκριμενα 500 μετρα απο την Πρασινη γραμμη στο σχολειο της Φανερωμενης ενα σχολειο ΖΕΠ (Ζωνη Εκπαιδευτικης Προτεραιότητας) οπου γινονται εξαιρετικα πραγματα

Η ταινια καταγραφει τη ζωη στο σχολειο το μαθημα και τη συνυπαρξη των παιδιων απο τοσες διαφορετικες χωρες σε ενα σχολειο το οποιο συμβολικα βρισκεται κοντα στη πληγη της Κυπρου
Αν θέλουν να με αγαπάνε, να με αγαπάνε όπως είμαι. Όχι όπως θα θέλανε να είμαι. Κι εγώ δεν θα αλλάξω για κανέναν». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον 13χρονο Ανδρέα από τη Ρωσία. Είναι ένας από τους 300 μαθητές ενός πολύ ξεχωριστού σχολείου. Το Σχολείο της Φανερωμένης στεγάζεται στο κέντρο της Παλιάς Λευκωσίας, στο εντυπωσιακό κτήριο που κάποτε στέγαζε το Παρθεναγωγείο Φανερωμένης, όπου κάποτε φοιτούσαν πολλές γενιές Κυπρίων κορασίδων.

Παιδιά μεταναστών, ανθρώπων που οι συγκυρίες απομάκρυναν από τη χώρα τους, αποτελούν σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών της Φανερωμένης. Στην ταινία την πραγματικότητα του σχολείου και της ζωής στην Κύπρο την περιγράφουν με λόγια δικά τους, παιδιά μιας σπάνιας ωριμότητας.

Εργαστήκαμε με ένστικτο, αγάπη,άπειρες ώρες παρατήρησης και συνομιλίας με τα παιδιά, ανακάλυψης της πραγματικότητας του άλλου. Κουβέντες της ψυχής, απ’εκείνες που ξεκινούν σαν ψίθυρος και σιγά-σιγά βρίσκουν το ηχόχρωμά τους.

Η ταινια θα προβαλλεται απο τις 14 Οκτωβριου στο Ιδρυμα Κακογιαννη

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ολη την εβδομαδα
απο Πεμπτη 14 Οκτωβριου ως Τεταρτη 20 Οκτωβριου

καθε βραδυ 8.30 και 10 το βραδυ

οπου στη συνεχεια θα γινονται προβολες και για τα σχολεια για 3 μηνες περιπου

http://www.facebook.com/event.php?eid=157413980954372&ref=mf

Οι προβολες της ταινιας πραγματοποιουνται με την ευγενικη υποστηριξη των παιδικων χυμων ΗΒΗ GO!

Ονειρα σε αλλη γλωσσα στην Λευκωσια

2010-04-24T02:06:00.001-07:00

ΠΑΝΘΕΟΝ Διαγόρου 29 Λευκωσία 1097, Κύπρος Τηλέφωνο: 22675787

ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ Της Λουκίας Ρικάκη

Είχα βάλει πλώρη για κείνη την πολιτεία που, όπως έλεγαν στο χωριό μας:
– Παράξενους ανθρώπους συναντάς εκεί! Σκέψου, δεν κοιμούνται ποτέ!
– Και γιατί;
– Γιατί ποτέ δεν κουράζονται!
– Και γιατί δεν κουράζονται;
– Γιατί είναι τρελοί.
– Δεν κουράζονται οι τρελοί;
– Πως είναι δυνατό να κουράζονται οι τρελοί!
Φραντς Κάφκα «Στοχασμοί» , απόσπασμα..

Έτσι έγραφε ο Καφκα και έτσι γίνεται εκεί όπου όταν ξυπνάς δεν σκέφτεσαι τη δουλειά σαν κούραση και βάρος αλλά σαν δώρο περιπέτεια. έμπνευση, δημιουργία.. Αυτούς που σκέφτονται έτσι τους είπαν και τρελούς,, για μένα είναι οι πιο γνωστικοί εκείνοι που ρουφάνε τη ζωή πηγαίνουνε μπροστά και χαιρετούνε τα πουλιά της που μισεύουνε Είναι από καλή γενιά όπως λέει ο ποιητής

Dreams in another language film by Lucia Rikaki trailer from lucia rikaki on Vimeo.

Τέτοιους ανθρώπους συνάντησα στο Σχολείο Φανερωμένης και επειδή καθρεφτίστηκα στα μάτια τους και αναρωτηθήκαμε όλοι μαζί ποιος άνεμος μας έφερε εδώ ποιος άνεμος φέρνει μαζί τους ανθρώπους και μαζι δημιουργούν είπα να μεταφερω αυτην την εξαισια εμπειρία σε ταινία
Το σχολείο ίσως δεν μπορεί να αλλάξει την κοινωνία γύρω του όμως στη Φανερωμένη προσπαθούν να βελτιώσουν την κοινωνία των παιδιών του σχολείου και να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους
"Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά κι εγώ εύκολη δεν είμαι" έγραφε η τσάντα της Περβίν από την Τουρκία, στα Ελληνικά και στα Τουρκικά. Την είδα προχτές στο μάθημα των Ελληνικών και μου έκανε εντύπωση... Λέω τι δήλωση... να την κουβαλάς συνέχεια μαζί σου!! Εδώ και πολύ καιρό όμως την είχε προσέξει η Φρόσω, με το διορατικό της βλέμμα και έτσι ξεκίνησαν όλα...Ετσι ξεκινησε η Περβίν να γράφει την ιστορία της,για το πως διεκδίκησε την εκπαίδευση της και ήρθε απο το χωριό της στη Τουρκία, στη Κύπρο με τα αδέλφια της, για να μάθουν κι άλλα γράμματα. Ηρθε μαζί με την Αισέ ,τον Κεμάλ και τον Μεχμέτ.Και οι τέσσερεις φοιτούν στα σχολεία της Φανερωμένης και μεσα απο την ταινία θα τους γνωρίσουμε και τους τέσσερεις ως δραστήρια μέλη της κοινότητας των σχολείων. Ο καθένας σε διαφορετική τάξη, αλλά και οι τέσσερεις μια δεμένη οικογένεια.
Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το
ανακατεύουμε παίρνει γεύση. Νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει. Όταν τελειώσεις θα το καταλάβεις. Είχα διαβάσει σε βιβλία για γυναίκες που μπορούν να είναι ελεύθερες να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άντρες
που μπορούν να ονειρεύονται και να κάνουν τα όνειρά τους.Έτσι αποφάσισα να φύγω και να έλθω εδώ. Γράφει η Περβίν
Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που ν’αφήνει το σπίτι του χωρίς λόγο;
Η ασίγαστη περιέργεια αυτή που τροφοδοτεί την δημιουργική τρέλα και κάνει το βλέμμα σπινθηροβόλο και δίνει στη καρδιά φτερά..
Σχολείο Φανερωμένης 300 πρόσωπα 300 όνειρα καθένα στη γλώσσα του
Η καθημερινή άσκηση μυαλού και καρδιάς απαντά στα διλλήματα και τη θέση της παίρνει η δράση Πίσω δεν έχει δρόμο κι ο δρόμος οδηγεί στα πρόσωπα γιατί πατρίδα είναι ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει ,αλλά κυρίως η πατρίδα είναι η παιδική ηλικία

Ζάχαρη στο τσάι σας: όνειρα σε άλλη γλώσσα – ΙΙ

2010-04-24T01:47:00.000-07:00

Ζάχαρη στο τσάι σας: όνειρα σε άλλη γλώσσα – ΙΙ από Πόλυ Χατζημανωλάκη

http://waxtablets.blogspot.com/2010/04/blog-post_21.html
Κάποιος γνωστός δημοσιογράφος είπε ότι αν στη θεματολογία μιας εφημερίδας μπει η Κύπρος, αυτό αποτελεί εγγύηση για τη μείωση της κυκλοφορίας της κατά 30 με 40 τοις εκατό. Αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομά του. Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν είναι του παρόντος να τους αναλύσουμε. Κυρίως θα τους αναζητήσουμε στις αποκλίνουσες διαθέσεις Ελλαδιτών και Κυπρίων μετά την Μεταπολίτευση. Οι μεν ήθελαν να ζήσουν τις ευφρόσυνες συνέπειες της απαλλαγής από τη δικτατορία, οι δε βίωναν τις συνέπειες της εισβολής, των εκτοπίσεων, των αγνοούμενων…Αυτό ήταν η αιτία του χάσματος που κρύβεται πίσω από τη δυσθυμία της πλειοψηφίας των συμπολιτών μας να ακούσουν για την Κύπρο. Και παρά την συναισθηματική εγγύτητα στην οποία είχαμε βρεθεί πριν την Ανεξαρτησία της Κύπρου, τώρα, η αναφορά στο Κυπριακό προκαλεί μια ανομολόγητη συχνά ενόχληση, σε αρκετούς από μας. Για να μην πούμε για το σχέδιο Ανάν και τη γνωστή πάλι διάθεση να κλείσει το θέμα. Για το λόγο αυτό, μου προκάλεσε έκπληξη που η Λουκία Ρικάκη επέλεξε σαν χώρο για μια ταινία – ντοκυμαντέρ με θέμα την συνύπαρξη μικρών μαθητών – μεταναστών σε ένα σχολείο σε μια χώρα υποδοχής και την προσπάθεια – τον μόχθο καλύτερα της εκπαιδευτικής κοινότητας να τα αγκαλιάσει, να τα μορφώσει, να τα εντάξει, να τα αγαπήσει, κοντά στην νεκρή ζώνη της Πράσινης Γραμμής στη Λευκωσία της Κύπρου.

Το θέμα ούτως ή άλλως δύσκολο και ευαίσθητο και η Κυπριακή συνθήκη το έκανε ακόμα δυσκολότερο, μια και στα πλάνα φαινόταν καθαρά η Τουρκοκυπριακή σημαία να ανεμίζει στον Πενταδάκτυλο, κάποτε σκηνές από την εισβολή (από την ταινία του Κακογιάννη υποθέτω) , τα έρημα σπίτια στη νεκρή ζώνη, ερειπωμένα σπίτια από τα κατεχόμενα, το φυλάκιο στην οδό Λήδρας…Σκηνές έντονα καθαρά Κυπριακές που πιστεύω όμως ότι όχι μόνο δεν ήταν τροχοπέδη στην εκδίπλωση του θέματος της υποδοχής των προσφύγων, αλλά αντιθέτως έδωσε το δικό μας βιωματικό ανάλογο. Πόλεμος, καταστροφή, ξεριζωμός – αυτά έχουν συμβεί και σε μας αλλά και αντίστροφα δια στόματος των μεταναστών που έρχονταν από χώρες όπου συνέβησαν πολεμικές συρράξεις – «αυτό έχει συμβεί και σε μας», μπορούμε να τους καταλάβουμε τους Κυπραίους. Η Κυπριακή ιδιαιτερότητα δημιούργησε δηλαδή το κοινό τραυματικό παρελθόν από όπου παρά την οικονομική ανάπτυξη η Κύπρος δεν έχει ακόμα συνέλθει. Και η Κυπριακή ιδιομορφία, η πολυπλοκότητα της ιστορίας της - αποικιοκρατία, αγώνες για Ένωση, ανεξαρτησία, πραξικόπημα εισβολή - δύσκολα προσλαμβάνονται από τον «ξένο» αλλά και πάλι κάτι καταλαβαίνει και με τον τρόπο του προσπαθεί να προσλάβει και να το αφηγηθεί.

Πριν την ταινία είχα γράψει για το συναίσθημα επιστροφής στην παιδική ηλικία που μου προκάλεσε η επίσκεψη στο σχολείο της Φανερωμένης στην Κύπρο και την μάταιη – στιγμιαία – αίσθηση της ανάκτησης του χαμένου χρόνου. Με αυτές τις προϋποθέσεις πήγα να δω την ταινία, ελπίζοντας και πάλι σε μια παρόμοια αίσθηση και με θετική διάθεση φυσικά για όλα τα άλλα, τα εύθυμα και καλοπροαίρετα στιγμιότυπα του τρέηλερ για την «κυρία που βγάζει κάμερα». Θέλω να σας πω πως η ταινία με πήγε πέρα από τις προσδοκίες μου. Με πήγε μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα του παρόντος. Λυτρωτικές και αλλεπάλληλες αφηγήσεις των παιδιών. Οι ιστορίες τους, επικαλύπτονταν. Σε διάφορες γλώσσες η ιστορία της προσφυγιάς, της δυστυχίας του δεν έχει γυρισμό. Οι γονείς που ξεδιπλώνουν μπροστά στο φακό την ταλαιπωρία τους, την αγωνία τους αλλά και τα παιδιά που έχουν ζήσει την προσαγωγή του πατέρα στην αστυνομία, την καχυποψία των ντόπιων, την εχθρότητα άλλων παιδιών, όλων αυτών που θεωρούν ότι ο ξένος είναι παρείσακτος…Και το σχολείο, μια μικρή Πολιτεία, μια αγκαλιά όπου τα παιδιά θα νιώσουν ότι συνυπάρχουν, ότι ανήκουν, ότι τα αγαπούν και όπου τα αποδέχονται για αυτό που είναι. Διαφορετικά, πολύχρωμα. Δεν θα σταθώ στα μαθήματα, στα παιχνίδια, στα αστεία… αυτά που κάνουν ζωντανό ένα σχολείο αλλά πρώτα από όλα στη δύναμη των αφηγήσεων, της περιγραφής της καινούργιας ζωής και των ερμηνειών που έδιναν. Ο καθείς και η δική του και η κάθε εκδοχή πολύτιμη. Πώς τα μαλάκωσε η κυρία που βγάζει κάμερα, πώς τα ξεκλείδωσε και τα έκανε να την εμπιστευτούν και να της μιλήσουν;
Από την Περβίν την Τουρκάλα που το έσκασε από τη χώρα της για να μπορέσει να πάει σχολείο και γράφει σε ένα τετράδιο με τη βοήθεια της δασκάλας της την ιστορία της – η ιστορία που τελικά θα πάρει το βραβείο Unesco για την Κύπρο – και που θα κάνει τη δασκάλα να αναθεωρήσει τις απόψεις της για τον ίδιο της το ρόλο. Η δασκάλα που επένδυσε εμπιστοσύνη στο κορίτσι αυτό – πίστεψε δηλαδή ότι η ιστορία του έχει αξία - για να το κάνει να αφηγηθεί, μετέφρασε με τη βοήθεια μιας συμμαθήτριας το κείμενο για να την καταλάβει και στο τέλος εκτός από τα βήματα της Περβίν να ενταχθεί, η ίδια παραδέχεται ότι από αυτή την εμπειρία έχει μετατοπιστεί
Αυτό το θεωρώ ως τη μεγαλειώδη στιγμή της ταινίας. Αυτή την ομολογία που γίνεται ακόμα σημαντικότερη, όταν η δασκάλα παραδέχεται ότι δεν ξέρει αν μπορεί να ξαναδιδάξει ιστορία. Για τα παιδιά αυτά που το καθένα τους είναι φορέας και μιας διαφορετικής μαρτυρίας αναταραχών, συγκρούσεων – «ιστορία είναι ότι αναπαύει το κάθε παιδί».
Αγάπη, αποδοχή του άλλου, αποδοχή της διαφοράς. Το μάθημα των θρησκευτικών, όπου οι μαθητές χωρίς φόβο καλούνται να καταθέσουν τις απόψεις τους για το αν υπάρχει ψυχή, αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή και τόσα άλλα και όπου ακούγονται με σεβασμό από τη δασκάλα όλων των λογιών οι μυθολογίες με κυρίαρχη τη μετεμψύχωση προς μια κατάσταση οικονομικής ευμάρειας όπου όλοι θα μεταβούν οικογενειακώς, οι προτροπές του διευθυντή να μη φοβούνται κανένα Θεό μπαμπούλα και τιμωρό και η επίσκεψη στο τζαμί όπου παρακολουθούν με περιέργεια την προσευχή των ‘άλλων» , οι οποίοι άλλοι είναι πρόθυμοι να δώσουν στη δασκάλα αφειδώς εξηγήσεις και ερμηνείες στα τελετουργικά… είναι επίσης από τις πιο δυνατές στιγμές της ταινίας. Δεν είναι τέλεια τα πράγματα και η κοινωνία δεν είναι μόνο το σχολείο. Η πίκρα των παιδιών για την απόρριψη εκφράζεται, αλλά και το πείσμα για τη διατήρηση της ταυτότητάς τους.
«Είμαι αυτός που είμαι και δεν θα αλλάξω για κανέναν» δηλώνει ένας μικρός μαθητής από τη Ρωσία. «Όταν κοιμάμαι ονειρεύομαι Αρμένικα» δηλώνει ο Ραφαέλος από τη Γεωργία. Να ζεις στο παρόν, να κοιτάς μπροστά σου αλλά να αντλείς τη δύναμη από αυτό που είσαι. Αυτό είναι για μένα το στοίχημα αυτού του εγχειρήματος.Η μικρή Βαβέλ των ονείρων της Φανερωμένης να μην είναι απαραίτητα μοναξιά και απομόνωση. Να είναι δημιουργία, πολυμορφία, σύνθεση μέσα από την Ύβρη – πάντα η Βαβέλ ήταν πρόκληση για την αντοχή και την ανοχή μας στη διαφορά. Η ταινία της Λουκίας Ρικάκη ήταν μια υπέροχη σπουδή στην επικοινωνία, στην κατανόηση στο μόχθο της αγάπης με τέτοια ευαισθησία και χιούμορ που κατάφερε καταρχήν εμάς τους θεατές της μιας βραδιάς να βάλουμε αυτά τα παιδιά στην καρδιά μας. Ο άνθρωπος είναι σαν ένας κύβος ζάχαρη. Τον βάζεις στο τσάι σου και νομίζεις ότι του δίνει γεύση. Όταν όμως το καταλάβεις έχεις πια λιώσει. Αυτά είναι τα λόγια της Περβίν. Η ιστορία της Φανερωμένης είχε γεύση. Ήταν γλυκιά και πικρή. Είχε ουσία είχε θάρρος ειλικρίνεια και ανθρωπιά. Αξίζει που λιώσατε κυρία Ρικάκη!

Σε ποιά γλώσσα ονειρεύεσαι;

2010-04-24T01:43:00.000-07:00

Σε ποιά γλώσσα ονειρεύεσαι;2 0/04/2010 της Γιούλας Ράπτη

«Οι άνθρωποι που είναι ο εαυτός τους, δεν θέλουν να γίνουν τέλειοι». Ανδρέας, ετών 13, από τη Ρωσία.

Μπήκα χτες βράδυ στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας με μια φίλη, μιλώντας για το σφίξιμο που νιώθαμε στο στήθος, για το αν είναι από την ηφαιστειογενή στάχτη, από την άφιξη του ΔΝΤ, από τον ήλιο που έδυε ανόρεχτα εκείνη την ώρα στην Ιερά Οδό. Μετά από 68 λεπτά, βγαίναμε με μάτια υγρά, χαμόγελα τρυφερά και το σφίξιμο να έχει γίνει κάτι σαν νοσταλγική πένσα στην καρδιά.
Τα "Όνειρα σε άλλη γλώσσα", το ντοκιμαντέρ της Λουκίας Ρικάκη, μας πήγε σε ένα ξεχωριστό σχολείο, στη Φανερωμένη της Λευκωσίας, για να μας θυμίσει ότι πατρίδα μας είναι η παιδική ηλικία: 300 παιδιά, 80 ώρες κινηματογραφικό υλικό, 7 μήνες μοντάζ. Μαθητές, που κάποιος άνεμος τους έφερε εδώ, ανήλικη και αμείλικτη απόδειξη πολέμων, καταστροφών, πείνας…
Είναι όλα μετανάστες από κούνια –από την Ρωσία, την Γεωργία, τις Φιλιππίνες, την Ουκρανία, το Κογκό… ακόμη και από την Τουρκία. Είναι όλοι ξένοι, για αυτό εδώ στη σχολική τους κοινότητα δεν είναι κανένας ξένος. Μάτια εκφραστικά, μάγουλα αναψοκοκκινισμένα, γλώσσα ανάμεικτη, αλήθειες που λες μόνο όταν είσαι παιδί.
Ο Ραφαέλος, ο Ανδρέας, η Περβίν…«Ονειρεύομαι στα αρμένικα. Το μέσα μου δεν λέει ακόμα να κάνει όνειρα ελληνικά», λέει ο Ραφαέλος- αξιαγάπητη αστεία φάτσα 8άχρονου «μαφιόζου». «Θέλω να είμαι ο εαυτός μου. Να μην αλλάξω για αυτό που θέλουν οι άλλοι», ο 13άχρονος Ανδρέας, έτοιμος ήδη ηθοποιός κοιτάζει με ένταση την κάμερα της Λουκίας Ρικάκη. Και η έφηβη όμορφη τουρκάλα, Περβίν, με το βραβείο για το διήγημα που έγραψε για τη ζωή της, εκεί που «οι γυναίκες δεν μπορούν να πάνε σχολείο, να αγαπήσουν όποιον θέλουν, να ζήσουν ελεύθερες».
Κι αν τα παιδιά, σε κάνουν να θες να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να ορμήσεις κι εσύ σε μια σχολική αίθουσα, οι δάσκαλοι σε κάνουν να συγκινηθείς ακόμη περισσότερο: είναι εκεί όλη μέρα, με δράσεις εκτός της διδασκαλίας, με θεατρικό εργαστήρι, με παιχνίδια, με επισκέψεις σε εκκλησία και τζαμί μαζί με τα παιδιά, μιλώντας και συζητώντας για τα πιο δύσκολα: τον Θεό (του καθενός και όλων), την πατρίδα (της καρδιάς και την άλλη), τον ρατσισμό (που δεν είναι ένας), τους φόβους που κουβαλούν (από τους τραυματισμένους τόπους τους). Δάσκαλοι που παίζουν, χορεύουν, ξαπλώνουν κάτω με τα παιδιά, που δεν δίνουν υπηκοότητα στα βλέμματα και ιθαγένεια στα χαμόγελα, μια μεγάλη αγκαλιά για παιδιά από όλες τις άκρες της γης, που νιώθουν ότι η Φανερωμένη είναι το αληθινό τους σπίτι.
«Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το ανακατεύουμε, παίρνει γεύση. Νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση, αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει» λέει η μικρή σοφή Αισέ.
Τριακόσια παιδιά, 300 όνειρα, το καθένα στη γλώσσα του. Μια βραδιά σαν σοκολάτα μπίτερ, σαν κρυφτό και κυνηγητό μαζί, την ώρα που ο Κεραμεικός χωρίζεται στα δύο: από τη μια τα μπαρ με τους γηγενείς και τις συζητήσεις περί τέχνης, από την άλλη οι περιφερόμενοι άσκοπα μετανάστες, με μια μπύρα-ρεφενέ, σε σκαλάκια από παλιά σπίτια.
Σφίγγω το χέρι της Λουκίας Ρικάκη και μένουμε για λίγο αβέβαιες με την Δήμητρα, προς ποια πλευρά να πάμε. Καμιά φορά είσαι περαστικός κι από την ίδια σου την πόλη!
http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=69&smid=379&ArticleID=2225&reftab=37&t=ￃﾎￂﾣￃﾎￂﾵ-ￃﾏￃﾎￂ﾿ￃﾎￂﾹￃﾎￂﾬ-ￃﾎￂﾳￃﾎￂﾻￃﾏￃﾏￃﾏￃﾎￂﾱ-ￃﾎￂ﾿ￃﾎￂﾽￃﾎￂﾵￃﾎￂﾹￃﾏￃﾎￂﾵￃﾏￃﾎￂﾵￃﾏￃﾎￂﾱￃﾎￂﾹ

Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία. Ένα κείμενο για την ταινία Όνειρα σε άλλη γλώσσα

2010-04-15T03:40:00.000-07:00

Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία.

Ένα κείμενο για την ταινία Όνειρα σε άλλη γλώσσα"Της Λουκίας Ρικάκη στην εφημεριδα ΠΟΛΙΤΗΣ της Κυπρου http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=939236&-V=archive&-w=%D6%C1%CD%C5%D1%D9%CC%C5%CD%C7@&-P
-Είχα βάλει πλώρη για κείνη την πολιτεία που, όπως έλεγαν στο χωριό μας:
- Παράξενους ανθρώπους συναντάς εκεί! Σκέψου, δεν κοιμούνται ποτέ!
- Και γιατί;
- Γιατί ποτέ δεν κουράζονται!
- Και γιατί δεν κουράζονται;
- Γιατί είναι τρελοί.
- Δεν κουράζονται οι τρελοί;
- Πώς είναι δυνατό να κουράζονται οι τρελοί!
Φρανς Κάφκα "Στοχασμοί" , απόσπασμα.

Έτσι έγραφε ο Κάφκα και έτσι γίνεται εκεί όπου όταν ξυπνάς δεν σκέφτεσαι τη δουλειά σαν κούραση και βάρος αλλά σαν δώρο, περιπέτεια, έμπνευση, δημιουργία. Αυτούς που σκέφτονται έτσι τους είπαν και τρελούς, για μένα είναι οι πιο γνωστικοί εκείνοι που ρουφάνε τη ζωή, πηγαίνουνε μπροστά και χαιρετούνε τα πουλιά της που μισεύουνε. Είναι από καλή γενιά, όπως λέει ο ποιητής.
Τέτοιους ανθρώπους συνάντησα στο Σχολείο Φανερωμένης και επειδή καθρεφτίστηκα στα μάτια τους και αναρωτηθήκαμε όλοι μαζί ποιος άνεμος μας έφερε εδώ, ποιος άνεμος φέρνει μαζί τους ανθρώπους και μαζί δημιουργούν, είπα να μεταφέρω αυτήν την εξαίσια εμπειρία σε ταινία.
Το σχολείο ίσως δεν μπορεί να αλλάξει την κοινωνία γύρω τους, όμως στη Φανερωμένη προσπαθούν να βελτιώσουν την κοινωνία των παιδιών του σχολείου και να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους.
"Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά κι εγώ εύκολη δεν είμαι", έγραφε η τσάντα της Περβίν από την Τουρκία, στα ελληνικά και στα τουρκικά. Την είδα προχτές στο μάθημα των Ελληνικών και μου έκανε εντύπωση... Λέω τι δήλωση... να την κουβαλάς συνέχεια μαζί σου!! Εδώ και πολύ καιρό όμως την είχε προσέξει η Φρόσω, με το διορατικό της βλέμμα και έτσι ξεκίνησαν όλα... Έτσι ξεκίνησε η Περβίν να γράφει την ιστορία της, για το πώς διεκδίκησε την εκπαίδευσή της και ήρθε από το χωριό της στην Τουρκία, στην Κύπρο με τα αδέλφια της, για να μάθουν κι άλλα γράμματα. Ήρθε μαζί με την Αϊσέ ,τον Κεμάλ και τον Μεχμέτ. Και οι τέσσερις φοιτούν στα σχολεία της Φανερωμένης και μέσα από την ταινία θα τους γνωρίσουμε και τους τέσσερις ως δραστήρια μέλη της κοινότητας των σχολείων. Ο καθένας σε διαφορετική τάξη, αλλά και οι τέσσερις μια δεμένη οικογένεια.
"Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το
ανακατεύουμε, παίρνει γεύση. Νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση, αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει. Όταν τελειώσεις θα το καταλάβεις. Είχα διαβάσει σε βιβλία για γυναίκες που μπορούν να είναι ελεύθερες να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άντρες,
που μπορούν να ονειρεύονται και να κάνουν τα όνειρά τους. Έτσι αποφάσισα να φύγω και να έλθω εδώ." γράφει η Περβίν.
Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που ν' αφήνει το σπίτι του χωρίς λόγο; Η ασίγαστη περιέργεια αυτή που τροφοδοτεί τη δημιουργική τρέλα και κάνει το βλέμμα σπινθηροβόλο και δίνει στην καρδιά φτερά.
Σχολείο Φανερωμένης, 300 πρόσωπα, 300 όνειρα, καθένα στη γλώσσα του.
Η καθημερινή άσκηση μυαλού και καρδιάς απαντά στα διλλήματα και τη θέση της παίρνει η δράση. Πίσω δεν έχει δρόμο κι ο δρόμος οδηγεί στα πρόσωπα, γιατί πατρίδα είναι ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει, αλλά κυρίως η πατρίδα είναι η παιδική ηλικία. επιμέλεια: Χριστίνα Λάμπρου
Κωδικός άρθρου: 939236
ΠΟΛΙΤΗΣ - 11/04/2010, Σελίδα: 3

Πρεμιερα στην Αθηνα

2010-04-12T02:10:00.000-07:00

H ταινία "Όνειρα σε άλλη γλώσσα"
Προβάλλεται στην ΑΘΗΝΑ Ταινιοθήκη της Ελλάδος
την Παρασκευή 16 Απριλίου 22:30
και την Δευτέρα 19 Απριλίου 19:00

στην ΕΒΔΟΜΑΔΑ FOG DOC fogfilms.org

Από τις 15 έως τις 21 Απριλίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα ντοκιμαντέρ που απείχαν από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που έγινε τον Μάρτιο του 2010.

Η εβδομάδα αυτή θα έχει τον τίτλο FOG DOC και θα περιλαμβάνει 16 ντοκιμαντέρ,
μικρού και μεγάλου μήκους παραγωγής 2009-2010.
Ταινιοθήκη της Ελλάδος tainiothiki.gr
Ιερά Οδός 48 και Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136 Αθήνα, 104 35

visit also the films new blog!!

http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/

ένα θαύμα σε πολλές γλώσσες

2010-04-11T08:06:00.000-07:00

Πριν μερικούς μήνες, ήμουν στη Λευκωσία, και περνώντας έξω από το σχολείο της Φανερωμένης, μπήκα απρόσκλητη…Το χούι του εκπαιδευτικού βλέπετε…Μου εντυπωσίασαν οι επιγραφές στις αίθουσες οι ζωγραφιές των παιδιών στα ταμπλώ. Κρυφάκουσα λίγο ένα μάθημα Χημείας…είδα τους τύπους στον πίνακα και ένοιωσα το ουφ των παιδιών. Το κτίριο της Φανερωμένης, κάποτε Γυμνάσιο Θηλέων νομίζω, είχε στα μάτια μου ένα παράξενο κύρος, κάτι σαν δεκαετία του εξήντα στην Ελλάδα. Μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια όπως κανένα σχολείο στην Ελλάδα δεν μπορεί. Δεν ρώτησα τίποτε περισσότερο, έβγαλα κάποιες φωτογραφίες και έφυγα συγκινημένη. Τώρα, με έκπληξη μαθαίνω ότι εκεί γίνεται ένα θαύμα σε πολλές γλώσσες. read more here...Many Thanks POLY
http://waxtablets.blogspot.com/2010/04/blog-post_11.html

Σχολείο Φανερωμένης 300 πρόσωπα 300 όνειρα

2010-04-08T03:16:00.000-07:00

"αν θελουν να με αγαπανε..να με αγαπανε όπως είμαι..όχι όπως θα θέλανε να είμαι..κι'εγώ δεν θα αλλάξω για κανέναν"..
Αντρέας 13 χρόνων απο τη Ρωσία.. απο την ταινία

Σχολείο Φανερωμένης 300 πρόσωπα 300 όνειρα καθένα στη γλώσσα του
Η καθημερινή άσκηση μυαλού και καρδιάς απαντά στα διλλήματα και τη θέση της παίρνει η δράση Πίσω δεν έχει δρόμο κι ο δρόμος οδηγεί στα πρόσωπα γιατί πατρίδα είναι ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει ,αλλά κυρίως η πατρίδα είναι η παιδική ηλικία

Dreams in another language film by Lucia Rikaki trailer from lucia rikaki on Vimeo.

film trailer

2010-03-28T08:23:00.000-07:00

Μετα απο 15 μηνες κυοφοριας η ταινια για το πολυ ξεχωριστο σχολειο της Φανερωμενης λιγα μετρα απο την Πρασινη γραμμη στην Κυπρο ειναι ετοιμη!! Ιδου το πρωτο σχεδιασμα του τρευλερ Πρεμιερα τελη Απριλιου στην Αθηνα και την Κυπρο

Ονειρα σε αλλη γλώσσα..μια ταινία για ένα σχολείο πολύ ξεχωριστο

2010-01-27T13:14:00.000-08:00

στην αρχη...ποιος ανεμος μας εφερε εδω;

2010-01-19T11:14:00.000-08:00

μια παλία εισαγωγη στην ταινια απο ενα προηγουμενο σταδιο του μονταζ Τωρα η ταινία αρχιζει με μια αστεια εκπληξη!

Breath of air film start from lucia rikaki on Vimeo.

ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ Μια μικρη ταινια της Λουκίας Ρικάκη πάνω στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου αποδίδουν οι μαθητές του σχολείου Φανερωμένης

2010-01-15T06:52:00.000-08:00

a stranger arrives..a short film on the poem of Yiannis Ritsos from lucia rikaki on Vimeo

ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ
Μια μικρη ταινια της Λουκίας Ρικάκη πάνω στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 22:30 Θεατρο ΕΝΑΣΤΡΟΝ Μπουμπουλίνας και Δεληγιάννη 19
Ελευθερη εισοδος διαρκεια 15 λεπτα
Αποσπάσματα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου Όταν έρχεται ο Ξένος
αποδίδουν οι μαθητές του σχολείου Φανερωμένης Λευκωσία Κύπρος
Ανδρέας Αντωνιάδης
Χρήστος Αθανασίου
Τάνια Κορνίλοβα
Λαρίσα Ιλιέσκου
Ραφαέλλος Παλοζιάν
Ταμούνα Καρμαζανασβίλι
Λεβάνι Ρεβαζισβίλι
Περβίν Σιρίν

Τα γυρίσματα έγιναν στην παλιά πόλη της Λευκωσίας τον Δεκέμβριο του 2009
Για το Φεστιβάλ Ρίτσου που οργάνωσε το Θεατρό ΣΥΝ ΚΑΤΙ σύνολο τέχνης
Και στο πλαίσιο της ταινίας ντοκιμαντέρ «Ποιός άνεμος μας έφερε εδώ;»
http://breathofairfilm.blogspot.com/
Εικονογράφηση
Shaun Tan Ou vont nos peresEditions Dargaud http://www.shauntan.net/
Μουσική Jean Sibellius The Swan of Tuonela

Μονταζ-Μιξαζ Γιαννης Νταριδης
Σκηνοθεσια Λουκία Ρικάκη
Παραγωγη ΤΡΙΚΥ ΤΡΙΚ Μ.ΕΠΕ

start of film on You Tube

2010-01-09T03:54:00.000-08:00

η παλια μας εναρξη πρν 4 μηνες

our teaser and showreel on vimeo..editing of the film is progressing well

2009-11-09T14:18:00.000-08:00

Breath of air film showreel from lucia rikaki on Vimeo.

Breath of air film teaser from lucia rikaki on Vimeo.

Breath of Air selected at Greek Documentary Lab for Co-productions

2009-09-29T13:21:00.000-07:00

See our teaser for the film we are editing at present and we will present it from tommorow onwards at the

The Greek Documentary Lab for Co-productions 2009 - Part two
Athens, Greece 30.09.2009 -02.10.2009
The second part of The Greek Documentary Lab for Co-productions is a workshop offering a concrete development opportunity for documentary projects aiming at international co-production. The workshop is aiming at film professionals interested in working with co-production of documentary film and TV. Tutors will be leading international broadcasters, producers and directors.This second part of The Greek Documentary Lab will be a three-day workshop focusing on the development of 15-18 selected documentary projects. The following projects were selected for participation:
Breath of Air, Greece Twice a Stranger, Greece The Last Resort, South Africa
The Boundary, Italy
A Tycoon in the Golden halls, Greece
Hide and Seek, Greece
Mothers, South Africa
Mercury, Greece
Geography of Memory, Greece
Life in a city full of errors, Greece
The Saga of the Greek Shipowners, Greece
Towers of Silence, Greece 37º Spain
The Cretan Diet, Greece
The Greek Children of the GDR, Greece/Germany
An Arranged Marriage, UAE
Dying for the Truth, Greece Children's dreams, Greece/Italy
The seminar will take place in the nice surroundings of the French Institute in Athens.
The address is:French Institute Athens - IFA31 Sina Str.Athens, 10680 Greece
Greek Documentary Lab for Co-productions

Breath of air film showreel

2009-08-09T08:21:00.000-07:00

following your comments this is the new showreel for the new film i have been shooting this year in Cyprus your comments will be greatly appreciated..thanks

this is our showreel for Galway Film Festival and other occasionsPlease give your opinion re the emotions and information you get about the film ThanksΑυτο ειναι ενα ολιγολεπτο δειγμα απο την ταινια Πες τη γνωμη σου σχετικα με την πληροφορια και το συναισθημα που παίρνεις απο αυτες τις εικονες. Το υλικο ειναι απειρο και ενα τετοιο πρωτο μονταζ καπως δυσκολο Ευχαριστω πολυ

2009-06-10T02:18:00.000-07:00

this is our showreel for Galway Film Festival and other occasions
Please give your opinion re the emotions and information you get about the film Thanks
Αυτο ειναι ενα ολιγολεπτο δειγμα απο την ταινια Πες τη γνωμη σου σχετικα με την πληροφορια και το συναισθημα που παίρνεις απο αυτες τις εικονες. Το υλικο ειναι απειρο και ενα τετοιο πρωτο μονταζ καπως δυσκολο Ευχαριστω πολυ

Breath of air a documentary film by Lucia Rikaki

2009-05-06T12:33:00.000-07:00

Some times a breath of fresh air brings people together for the most unexpected reason and they become family.
Nicosia the only divided European capital 2009

Pervin came from Turkey as she could not continue her school there

David came from Georgia following his mother's quest for work

Jasmin came from Iraq after the war

Levani came form Georgia after the war

Jim followed his single mother from the Philippines

George comes daily from a village otside Nicosia

Kemal prays in the Mosque
Nicol prays in the christian Church

the border is only 500 meters away from the school

some kids do not have the necessary papers to cross

A documentary on the most multinational school in Cyprus just a few hundred meters away from the Green line. Nicosia is the only European capital which yet remains divided. A visit to the school overwhelms you with the variety of nationalities and the original educational approach implemented by most teachers there.
The school is one of the most historic schools of the country.
The building itself is very interesting in terms of architecture, but mostly the area the old town of Nicosia is overwhelming.
46 teachers and 216 students attend coming from 21 nationalities This is an original educational experiment, a creative game of coexistence in this very area of the old town that the inhabitants themselves have some how turned into some sort of ghetto as they have abandoned living in the down town part of and this has now largely been inhabited by the new citizens the foreign workers that have been arriving in the last decades from all over the world seeking for a better future in Cyprus.
A very moving experience as well as the experiment.
A mosaic of different nationalities.
Some of the teachers and the students become the main characters of the film and through their stories we narrate the story of the school.
We portray the daily life of the school, which is so close to the heartbeat of the old town Nicosia. Kids live most of the day around the school, they do not go home, even on weekends, as most of their parents work late. The school and its creative extracurricular programme, is the ideal solution for kids to live within their new extended family. Just 5 of the students out of the 92 in the primary school are Cypriots and in high school 40 out of 120. Most come from former Soviet Union countries, other from Iraq, Bulgaria, the Philippines, China, Turkey. All these kids they do not only learn but they also teach. Encouraged by their teachers they teach they convey elements from their civilization to other children.
An autobiographical novel written by a young high school student gives a chance for some kids to discuss on how we pursue our dreams especially if our country is far away.
The experiences of a young student from Nigeria are integrated in a first level narration he does as an amateur actor in the school’s amateur theatre performance.
Two Muslim kids guide their other school mates in Islamic praying tradition, as they visit a Mosque in Nicosia just round the corner of their school.
Most teachers also very rarely leave the school before late night. “This fills us up with enormous energy” they say. “The kids appreciate very much our efforts and we all work as one. The school is still the centre of their lives.” The kids Faneromeni school hosts are taught about acceptance, about coexisting, about the wealth of the various cultures. Some of them practice strongly their culture and religion in the ethnic clubs round the city where their nostalgia, their dance, poetry and songs are the basis not to forget where you come from.
The particular geographical and political set up of the school also provides very interesting ground for reflection on recent Cyprus history and the recent history of the new migrating nations.
So close to this very particular national situation that has caused such an unresolved international issue.
Inevitably we look into this particular historical moment and how this effects the hosting of such a larger number of immigrants in this island.
A big treasure of life are life’s journeys. They are games with words, images, emotions situations that inter cut one with the other. Many stories are written on civilizations historical events wars and cultures. The story of the schools often remains untold. However it embodies so many of life’s realities. With humor, emotions, smiles and full of life. The film ‘Breath of air’ talks about this fresh breath of air, that brought so many different people into this beautiful extended family of the Faneromeni school.

χοροί από την Γεωργία

2009-04-25T12:47:00.000-07:00

Μια φορά την εβδομάδα στο Γεωργιανό σχολείο κοντατσο σχολείο της Φανερωμένης,οι νέοι Γεωργιανοί συνδεόνται μετην παραδοση δεν ξεχνουν τη μουσική τους και χορεουουν στους ρυθμούς της

see emily play@SOUL mag

2009-04-23T09:34:00.000-07:00

ηταν να φύγω..μια ταινία μια συζήτηση

2009-04-06T08:40:00.001-07:00

Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι,το σπίτι δεν είναι ένα μέρος μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει
Σήμερα είδαμε την ταινία Ηταν να φύγω στο Υφαντουργείο http://www.luciarikaki.gr/d_meant_to_gr.htm

Κουβεντιάσαμε με τα παιδια γαι ολους εκείνους που εφυγαν από τις πατρίδες τους και ζουν ανάμεσα μας με αφορμη την ταινία για εκείνους που ζουν χρόνια στην Ελλάδα και αντιμετωπίζουν τη χώρα σαν δεύτερη πατρίδα τους
Μπέλλα: «Καθένας έχει δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμά του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας και να προστατεύεται από την ανεργία». Άρθρο 23: Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Μαχμούντ: Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που ν’αφήνει το σπίτι του χωρίς λόγο;

Γκρεης: Ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τη γη αλλά κάνει τις καρδιές πέτρινες ,τα μάτια τυφλά

Νάντια ..Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι,το σπίτι δεν είναι ένα μέρος μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει

Ζιάντ: Η μετανάστευση ενσωματώνει την αιχμή της προσωπικής του ελπίδας ως προς το απρόσωπο μέλλον

Αιφα: Το απρόοπτο που παρουσιάζεται μπορεί να λογαριάζεται ως αδικία και που κατοικεί η δικαιοσύνη στους νέους τόπους

Τα παιδια κατεθεσαν τις δικες τους απόψεις και τις εμπειρίες για το τι σημαίνει να είσαι ξενος σε εναν νεο τόπο Εμπειρίες απο τη καθημερινη ζωη,το σχολείο την κατασκήνωση.Μίλησαν για τη δικαιοσύνη,τη γλώσσα και την εννοια της ταυτότητας.

την ταινια την ειχαν δει οι μεγαλοι πριναπο λιγες μερες στο Υφαντουργειο τωρα τα παιδιά πηραν τον λογο και συνεχισαν την κουβεντα και στο μαθημα τους

Ο Γιώργος συντονισε την κουβεντα και πηραν μερος και η Δεσποινα και η Ρενα και κατεθεσαν και εκεινοι ως δασκαλοι τις δικες τους εμπειρίες

μουσικό παιχνίδι με την Οδύσσεια

2009-04-04T23:51:00.000-07:00

και ξαφνικα η ταξη απεκτησε θαλασσα καραβια κοχυλια και αλλα μαγικα ταξιδιαρικα παιχνιδια

τα παιδια εξερευνησαν το ταξιδι του Οδυσσεα

εκαναν κουπι κολυμπησαν εφτιαξαν ταδικα τους καραβια και ξεκινησαν ενα μουσικο ταξιδι

οι στιχοι εγιναν παιχνιδι και η μελωδια απεκτησε το δικο της αερα που δωσε φορα στα πανια

με τη φαντασια μας ταξιδευουμε περα απο οποια θαλασσα

Βρηκα μια αλλη ενδιαφερουσα εφαρμογη παιχνιδι ωνμε τη Οδυσεια απο ενα Γυμνασιο στη

Θεσσαλονικη Παίζοντας με την Οδύσσεια

http://protases.wordpress.com/

http://katproko.blogspot.com/
Τα τρία τελευταία χρόνια προσπάθησα μαζί με τους μαθητές μου να προσεγγίσουμε την Οδύσσεια με διαφορετικούς τρόπους, πάντα όμως με αυτή τη διάθεση για παιχνίδι, που έχουν τα παιδιά του Γυμνασίου, που με λύπη μου έβλεπα να την αφήνουν έξω από την πόρτα των φιλολογικών μαθημάτων. Αποφάσισα να αφήσω ανοιχτή αυτή την πόρτα και να εκμεταλλευτώ τη δυναμική του παιχνιδιού προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Από το παιχνίδι μας με την Οδύσσεια τα τρία τελευταία χρόνια στο 2 Γυμνάσιο Λαγκαδά και στο 3 Γυμνάσιο Τούμπας Θεσσαλονίκης προέκυψαν οι εξής εργασίες:1. Η οπτικοποίηση της Οδύσσειας2. Το φωτορομάντσο της Οδύσσειας3. Η διασκευή του προοιμίου και της «ραψωδίας α» σε ραπ τραγούδι4. Η δραματοποίηση της «ραψωδίας α»5. Η Οδύσσεια σε κινούμενα σχέδια 1. Η οπτικοποίηση της Οδύσσειας
Η ιδέα της οπτικοποίησης της Οδύσσειας προέκυψε στην τάξη κατά την ανακεφαλαίωσή της, το σχολικό έτος 2006 - 2007, στο 2 Γυμνάσιο Λαγκαδά. Οι μαθητές είχαν δει στο μάθημα των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας την οπτικοποίηση που έκανα στο ποίημα του Ελύτη «Όλα τα πήρε το καλοκαίρι» και σκέφτηκαν να εικονογραφήσουμε με τον ίδιο τρόπο τα κομβικά σημεία της Οδύσσειας.
Η πρόταση αυτή μου άρεσε πολύ, επειδή μας έδινε τη δυνατότητα να ανατρέξουμε την υπόθεση του έπους με έναν διαφορετικό και πιο διασκεδαστικό τρόπο από την τυπική επανάληψη.Κατά την ώρα του μαθήματος επισημάναμε τα κύρια σημεία της υπόθεσης και μετά από συζήτηση καταλήξαμε ότι το πρώτο κολάζ μας θα έχει θέμα το όνειρο της Ναυσικάς και θα απεικονίζει τη Ναυσικά να κοιμάται, την Αθηνά, το όνειρο, δηλαδή μια άμαξα φορτωμένη με τα προικιά να οδεύει προς το ποτάμι, και την πανσέληνο. Στη συνέχεια τους έδειξα στον υπολογιστή του σχολείου πώς να αναζητούν εικόνες, έργα ζωγραφικής και φωτογραφίες στο διαδίκτυο χρησιμοποιώντας τις μηχανές αναζήτησης google και yahoo. Μπήκαμε στις ιστοσελίδες των μεγάλων μουσείων: www.metmuseum.org

www.nationalgallery.org.uk

http://pintura.aut.org/

www.ibiblio.org/wm

www.louvre.fr

www.artcyclopedia.com

www.christusrex.org

και αναζητήσαμε έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίες, που θα μπορούσαμε να τα συνταιριάξουμε, για να δημιουργήσουμε το κολάζ μας. Αυτές τις εικόνες τις επεξεργαστήκαμε στον υπολογιστή του σχολείου, στο πρόγραμμα Adobe Photoshop και συνθέσαμε το πρώτο μας κολάζ, το όνειρο της Ναυσικάς, το εκτυπώσαμε και το αναρτήσαμε στην αίθουσά μας.
Δυστυχώς η εργασία δεν προχώρησε περισσότερο, επειδή το σχολείο δεν παρέχει την υλικοτεχνική υποδομή για τέτοιου είδους συνεργασίες (δεν είχαμε πρόσβαση στο εργαστήριο πληροφορικής, δεν μπορούσαμε να συναντηθούμε εκτός σχολικού ωραρίου, για να εργαστούμε ως ομάδα, επειδή τα περισσότερα παιδιά κατοικούσαν εκτός Λαγκαδά και υπήρχε πρόβλημα με τη συγκοινωνία κλπ), οπότε αποφάσισα να προχωρήσω μόνη μου στην οπτικοποίηση της Οδύσσειας, χρησιμοποιώντας φωτογραφίες, αγγειογραφίες καθώς και έργα των Caravaggio, J.A. Ingres, G. Klimt, J. David, Rubens, Botticelli κ.α. Τη δουλειά που προέκυψε τη χρησιμοποιούμε αρκετοί συνάδελφοι ως εποπτικό υλικό στις περιληπτικές αναδιηγήσεις και στην ανακεφαλαίωση της Οδύσσειας. Μπορείτε να τη δείτε στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.slideshare.net/katerina60/odysseia-292714

2. Το φωτορομάντσο της Οδύσσειας
Κατά την επόμενη σχολική χρονιά, 2007-2008, αποφασίσαμε να παίξουμε διαφορετικά με την Οδύσσεια και με το υλικό που είχαμε στα χέρια μας, δημιουργώντας το φωτορομάντσο της Οδύσσειας. Καθώς μελετούσαμε το κείμενο, δουλεύαμε ταυτόχρονα το σενάριο. Η διανομή των ρόλων έγινε από την τάξη, οι ίδιοι οι μαθητές υπέδειξαν τον κατάλληλο συμμαθητή τους για τον κάθε ρόλο και στη συνέχεια φωτογραφηθήκαμε σύμφωνα με τις υποδείξεις της σκηνοθέτριας με ιδιαίτερο κέφι και χαρά. Τις φωτογραφίες των μαθητών τις μοντάρισα στα κολάζ της οπτικοποίησης της Οδύσσειας με το πρόγραμμα Adope Photoshop κι έτσι προέκυψε η δική μας Οδύσσεια, το φωτορομάντσο της Οδύσσειας, στο οποίο πρωταγωνιστούν οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου Λαγκαδά. Στη συνέχεια οι μαθητές ανέλαβαν την αναπαραγωγή του CD και τη διανομή του. Η δουλεία μας παρουσιάστηκε στο τέλος της σχολικής χρονιάς στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων του σχολείου.
Μπορείτε να δείτε το φωτορομάντσο της Οδύσσειας στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:
www.slideshare.net/katerina60/odysseia-photoromantso3. Διασκευή του προοιμίου και της «ραψωδίας α»σε ραπ τραγούδιΤο παιχνίδι με την Οδύσσεια συνεχίζεται και φέτος, σχολική χρονιά 2008 - 2009, στο 3ο Γυμνάσιο Τούμπας.Δύο μαθητές του Α1, ο Ισμίνι Φάνης και ο Αθανασάκης Μιχάλης, όταν έμαθαν ότι το ραπ προέρχεται από τη λέξη ραψωδία και ότι οι αοιδοί τραγουδούσαν τα έπη και οι ραψωδοί τα απάγγελλαν με ρυθμό, διασκεύασαν το προοίμιο και τη «ραψωδία α» σε ραπ τραγούδι. Έγραψαν τους στίχους και στη συνέχεια ανaζήτησαν στο youtube ένα οργανικό κομμάτι ραπ, για να επενδύσουν μουσικά τους στίχους τους. Το παρουσίασαν μέσα στην αίθουσα και το χόρεψαν με τους συμμαθητές τους.
4. Δραματοποίηση της «ραψωδίας α»
Οι μαθητές του Α1 του 3ου Γυμνασίου Τούμπας, όταν είδαν το φωτορομάντσο της Οδύσσειας ενθουσιάστηκαν και θέλησαν να παίξουν κι αυτοί με την Οδύσσεια κι έτσι προχωρήσαμε στη δραματοποίηση της «ραψωδίας α». Δουλέψαμε ομαδικά το σενάριο, οι μαθητές αποφάσισαν μόνοι τους τη διανομή των ρόλων. Ο ρόλος του αοιδού δόθηκε στον μαθητή που έκανε τη ραπ διασκευή του προοιμίου. Συζητήσαμε για τα σκηνικά και τα κοστούμια. Συμφωνήσαμε ποιος θα φέρει τι από το σπίτι και χρησιμοποιήσαμε πολλά αντικείμενα του σχολείου. Τα σκηνικά τα έκαναν οι μαθητές με τη βοήθεια της καθηγήτριας των καλλιτεχνικών. Για το πρώτο σκηνικό ζωγράφισαν τον Όλυμπο ακολουθώντας την τεχνοτροπία των ερυθρόμορφων αγγείων και για το δεύτερο σκηνικό ζωγράφισαν την τοιχογραφία της άνοιξης. Η κατασκευή των σκηνικών και η δραματοποίηση της «ραψωδίας α» βιντεοσκοπήθηκε, τα βίντεο έγιναν στο πρόγραμμα windows movie maker και αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του σχολείου.
5. Η Οδύσσεια σε κινούμενα σχέδια
Η ιδέα της απεικόνισης της Οδύσσειας σε κινούμενα σχέδια προέκυψε κατά την κατασκευή των σκηνικών της δραματοποίησης. Ο στόχος ήταν να δώσουμε τις περιπέτειες του Οδυσσέα και με χρονογραφική σειρά, αλλά και με την τεχνική του εγκιβωτισμού, που ακολουθεί η Οδύσσεια. Πιστεύω ότι η οπτικοποίηση βοηθά τους μαθητές να καταλάβουν την αφήγηση με χρονογραφική σειρά και την αφήγηση in maedia res. Έτσι συζητήσαμε το σενάριο και με τους δύο αφηγηματικούς τρόπους και αποφασίσαμε ότι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των βασικών σκηνών, που θα αποδίδουν τις περιπέτειες του Οδυσσέα θα είναι το καράβι, όσο αυτό υπάρχει, ενώ για τις υπόλοιπες περιπέτειες μετά την καταστροφή του καραβιού, ο συνδετικός κρίκος θα είναι φυσικά ο Οδυσσέας. Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε τις 17 βασικές σκηνές και αποφασίσαμε ποια μέρη θα κατασκευαστούν με πλαστελίνη και ποια θα αποδοθούν με ζωγραφική. Έπειτα ζωγραφίσαμε τα σκηνικά - ταμπλό για τη φωτογράφηση και σε συνεργασία με την καθηγήτρια των καλλιτεχνικών κατασκευάσαμε με πλαστελίνη τους ήρωες, στήσαμε τα ταμπλό και τα φωτογραφίσαμε. Για κάθε σκηνή τραβήξαμε 10 - 16 φωτογραφίες, για να αποδώσουμε την κίνηση, συνολικά περίπου 300 φωτογραφίες. Επιλέξαμε τα ηχητικά εφέ, επεξεργαστήκαμε το υλικό στο πρόγραμμα adope photoshop και στο windows movie maker και κάναμε την Οδύσσεια σε κινούμενα σχέδια σε δύο εκδοχές• η πρώτη εκδοχή είναι με αφήγηση σε χρονογραφική σειρά και η δεύτερη με την τεχνική του εγκιβωτισμού, όπου το αφηγηματικό παρόν της Οδύσσειας παρουσιάζεται έγχρωμο και το αφηγηματικό παρελθόν παρουσιάζεται θολό, μέσα από παλιά τηλεόραση. Τέλος αναρτήσαμε τα δύο βίντεο στην ιστοσελίδα του σχολείου και σκοπεύουμε να παρουσιάσουμε το σύνολο της δουλειάς μας στο τέλος της σχολικής χρονιάς στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων του σχολείου.
Η Οδύσσεια σε αφήγηση με χρονογραφική σειρά
Η Οδύσσεια σε αφήγηση με εγκιβωτισμό
Αποτίμηση:
1. Οι μαθητές εμπεδώνουν καλύτερα την Οδύσσεια και τις αφηγηματικές τεχνικές του έπους. Ασχολούνται δημιουργικά με το κείμενο και εκφράζουν με το δικό τους τρόπο αυτά που εισπράττουν από την επαφή τους με την τέχνη του Ομήρου, αποδεικνύοντας ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι και χαρά και παιχνίδι και δημιουργία.
2. Έρχονται σε επαφή με έργα τέχνης, γνωρίζουν δημιουργούς και τεχνοτροπίες. Μαθαίνουν να μην αντιμετωπίζουν παθητικά και αμήχανα την τέχνη, αλλά να τη χρησιμοποιούν δημιουργικά στο παιχνίδι τους.
3. Συνειδητοποιούν τις δυνατότητες που τους παρέχει η νέα τεχνολογία.
4. Εμπλέκονται σε διαδικασίες που τους δίνουν τη δυνατότητα• να εκφραστούν δημιουργικά και να παράγουν συλλογικό έργο (ενεργητικοί μαθητές)• να εκφράσουν τις καλλιτεχνικές τους κλίσεις στο σχολείο• να γνωρίσουν και να αναδείξουν τις δεξιότητές τους.
Βοηθούνται ιδιαίτερα οι αδύνατοι μαθητές να αναδείξουν τις ικανότητές τους και τις κλίσεις τους και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση.
5. Απολαμβάνουν τη συνεργασία και την ομαδικότητα. Δημιουργούν στενότερες σχέσεις μεταξύ τους, αλλά και με τον καθηγητή τους.
6. Βλέπουν ένα σχολείο δεκτικό σε δραστηριότητες που έχουν να προτείνουν οι ίδιοι και το αντιλαμβάνονται ως δικό τους χώρο έκφρασης.

τέρμα Λήδρας..μιά ομαδική ζωγραφιά

2009-04-03T09:58:00.000-07:00

Καποια παιδια απο το Γυμνασιο της Φανερωμενης πηραν μερος σημερα σε μια δραση που εγινε λιγα μέτρα απο το περασμα στην 'αλλη' πλευρά

Εφτιαξαν μια ομαδικη ζωγραφιά μαζυ με τον Γιάννο Ιωάννου...ελεφαντες με φτερα σε μια ζουγκλα πολυχρωμη..οπως την περιεργαφαν τα παιδια στους περαστικους που στεκονταν και τους ρωτουσαν για το μεγαλο συλλογικο εργο που εφτιαχναν πανω στο καμβα που ηταν απλωμενος στο μεγαλο τραπεζι..

Τα πολυχρωμα πινελλα τους μια συμβολικη απαντηση σε καθε συνορο περιοριστικο

πότε φτερουγίζει η ψυχή μας;

2009-04-02T09:38:00.000-07:00

Ο David εφτασε σημερα καθυστερημενος στο γυρισμα Ζητησε συγνωμη ο ιδρωτας ετρεχε στο προσωπο του. Ζηταγε επιμονα συγνωμη. Δεν εγινε τιποτα μια μικρη καθυστερηση δεν ειναι τιποτα.Περιμενε υπομονετικα να τελειωσουμε..απ εξω το κομπρεσερ εκανε μεγαλη φασαρια..σημερα αποφασισαν να κανουν εργα..παντα τα εργα γινονται την πιο απροσδοκητη ωρα

Ετσι βρηκαμε εναν τοπο με μια στενη σκαλα και εκει βολεψαμε την κουβεντα μας με τον David..ηταν εκει και η Φροσω.Και τι δεν ειπαμε για τα ονειρα, για την τεχνη και εκει που ο μιλουσε για την αγαπη του για τη φυση τον αερα αναμεσα στα δεντρα και το ανοιγαμε του οριζοντα...εκει τον ρωτησα. Ποτε φτερουγιζει η ψυχη μας; ..Η δικη μου φτερουγισε ..ναι μια φορα ειπε..αλλα ηταν σαν να φτερουγισε και καποιος να την πυροβολησε... Τι αναπαντεχα ομορφος συνομιλητης ο David. Ετσι τον ειχα διαισθανθει οταν τον ειχα πρωτοσυναντησει στο μαθημα των Ελληνικων και το μυαλο του ταξιδευε εξω απο το ανοικτο παραθυρο και κοιταζε τα φυλλα του μεγαλου δεντρου να χορευουν...Καποιος πυροβολησε το φτερουγισμα της ψυχης του μα κι αν του τσακισε αυτα το πρωτο πεταγμα η ψυχη του πεταει τωρα με τη δικη της ομορφια υπεροχη...

Στοπ καρέ στη Φανερωμένη

2009-03-26T07:02:00.001-07:00

Ντοκιμαντέρ για τη ζωή στα σχολεία της ΖΕΠ
Στοπ καρέ στη Φανερωμένη ενα άρθρο της Χρυστας Ντζάνη στον ΠΟΛΙΤΗ
Η Λουκία Ρικάκη βρίσκεται στη Λευκωσία και κινηματογραφεί την καθημερινότητα στα πολυπολιτισμικά σχολεία της ΖΕΠ ΦανερωμένηςΗ πρώτη επίσκεψη της Λουκίας Ρικάκη στη Λευκωσία, για επαγγελματικούς λόγους, ήταν τον περασμένο Γενάρη, για ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο της Ζώνης Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας Φανερωμένης, όπου προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της "Ο άλλος", για τη διαφορετικότητα στο σχολείο.
Στα διαλείμματα από τις προβολές, στο Υφαντουργείο, η σκηνοθέτις διέκρινε μια περίεργη διάθεση στα σχολεία απέναντι. Ρώτησε κι έμαθε για το πρόγραμμα της ΖΕΠ, όπου εδώ και έξι χρόνια καλλιεργείται η πολυπολιτισμική κουλτούρα, στο πλαίσιο μιας δημιουργικής συνεργασίας μεταξύ μαθητών και καθηγητών. Ζήτησε άδεια για γυρίσματα, την έλαβε και μπήκε στο σχολείο. Και εγένετο το "Ποιος άνεμος μας έφερε εδώ;", ένα ντοκιμαντέρ για τα σχολεία της Φανερωμένης.
Χτισμένο το 1859, στην καρδιά της μεσαιωνικής Λευκωσίας και δίπλα στη νεκρή ζώνη, το σχολείο της Φανερωμένης θα μπορούσε να αποτελεί μια ταινία από μόνο του - μονάχα για την αρχιτεκτονική και την ιστορία του. Αυτό που συμβαίνει όμως εκεί σήμερα ξεπερνά τη στασιμότητα των τοίχων. Οι 46 εκπαιδευτικοί και οι 236 μαθητές του νηπιαγωγείου, του δημοτικού και του γυμνασίου, συμμετέχουν καθημερινά σε ένα πρωτότυπο εκπαιδευτικό "πείραμα", ένα πρωτότυπο παιχνίδι συμβίωσης, στην περιοχή ακριβώς της πόλης την οποία οι ντόπιοι έχουν καταστήσει γκέτο, εξαιτίας, κυρίως, της κατοίκησής της από αλλοδαπούς. "Με ενδιαφέρει, με συγκινεί, με κινητοποιεί. Η πρωτοβουλία και κάποιοι επιμέρους χαρακτήρες παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον", δηλώνει η Λουκία Ρικάκη, που βρέθηκε ήδη τρεις φορές στο σχολείο, καταγράφοντας σε 40 ώρες βίντεο τη ζωή σ' αυτό.
Μωσαϊκό εθνοτήτων
Το σχολείο, όπου οι μαθητές συνθέτουν ένα ενδιαφέρον μωσαϊκό από εθνικότητες: Στο δημοτικό, μόλις πέντε στους 92 μαθητές είναι Κύπριοι, στο γυμνάσιο οι 40 απ' τους 120. Οι περισσότεροι κατάγονται από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, κι άλλοι απ' το Ιράκ, τη Βουλγαρία, τις Φιλιππίνες, την Κίνα, την Τουρκία. Συνολικά 14-15 χώρες, με έξι μητρικές γλώσσες κι άλλες τόσες διαλέκτους. Παιδιά, στην πλειοψηφία τους, μεταναστών, που βρέθηκαν στο νησί για μια καλύτερη τύχη. Ο Κεμάλ, η Περβίν, η Τώνια, ο Αϊτβάν κι άλλοι που σ' αυτό το περιβάλλον, με την ενθάρρυνση των εκπαιδευτικών, συμμετέχουν στο μάθημα, διδάσκονται αλλά και διδάσκουν, δίνοντας σ' αυτό λίγη χροιά από τον μητρικό τους πολιτισμό. Το αυτοβιογραφικό διήγημα μιας μαθήτριας με αλληγορίες για το τσάι, οι ιστορίες του Νίγηρα στο μάθημα της γεωγραφίας για την αποίκηση της Αφρικής. Ή η κουλτούρα του Ισλάμ, όταν η τάξη θα επισκεφθεί το γειτονικό τζαμί.
"Μας γεμίζει""Αν δεν γεμίζει κάποιος μ' αυτό, δεν αντέχει δεύτερη μέρα", λένε οι εκπαιδευτικοί, ενθουσιασμένοι για τη δουλειά στη ΖΕΠ. Με τον ίδιο ενθουσιασμό μιλά κι η Λουκία Ρικάκη, που θα επιστρέψει στη Λευκωσία τουλάχιστον άλλες τρεις φορές, για να βιντεοσκοπήσει άλλες 40 ώρες υλικό. Τη ζωή των παιδιών στο σχολείο κι εκτός αυτού, τους γονείς και τους δασκάλους.
"Παιδιά που είναι δημιουργικά, φιλότιμα, εκτιμούν περισσότερο", σημειώνει η υπεύθυνη της ΖΕΠ, Φρόσω Μαντά Λαζάρου. "Γιατί είναι ακόμα το σχολείο το κέντρο της ζωής τους".
ΧΡΥΣΤΑ ΝΤΖΑΝΗ ΠΟΛΙΤΗΣ - 25/03/2009, Σελίδα: 54
http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=861584&-V=archive&-w=ΛΟΥΚΙΑ@ΡΙΚΑΚΗ@&-P

μάθημα Γεωγραφίας

2009-03-25T04:40:00.000-07:00

Με τη βοηθεια του υπολογιστη του χαρτη και της δημιουργικης σκεψης

οι μαθητες του Μιχαλη μελετουν την τοποθεσια της Παφου

και προσπαθουν να απαντησουν σε ερωτησεις που προσδιοριζουν ενα ταξιδι στη Παφο

Καθε ενας επιλεγει διαφορετικους λογους για τους οποιους θελει να γνωρισει εναν τοπο

κατασκευάζω,δημιουργώ,παίζω

2009-03-24T00:59:00.000-07:00

καθε απογευμα το Υφαντουργειο φιλοξενει και μια αλλη δραστηριοτητα

Αλλα ακομη κι οταν δεν υπαρχει κατι προγραμματισμενο τα παιδια ξερουν οτι εκει θα βρουν τις κατασκευες τους τα παιχνιδια τους...

μια αφορμη για να βρεθουν με παρεα και να φτιαξουν κατι δημιουργικο

Στο φιλοξενο χωρο του Υφαντουργειου υπαρχουν παντα εδεσματα αναψυκτικα και τσαι

χιλιοπερπατημένη Λήδρας

2009-03-21T11:50:00.000-07:00

Σήμερα που ειναι μερα ποίησης δημοσιευω ενα ποίημα απο την ανέκδοτη συλλογή της Φρόσως για τη χιλιοπερπατημένη Λήδρας,που ηρθε σαν δωρο...

Όλα είναι σχετικά
Λήδρας την ονομάσαν στα χαρτιά επίσημα οι μορφωμένοι
που ήξεραν καλά και ιστορία και μυθολογία
Όλοι όμως λέγανε Μακρύδρομο την οδό

Μακρύς ο δρόμος εντός των τειχών. Πόσο μακριά μπορεί να σε πηγαίνει;
Αν μετρήσεις τώρα την οδό σε σχέση με τις πτήσεις σε όλα εκείνα τα ταξίδια μας
ειδικά με όλα εκείνα τα ταξίδια κάθε καλοκαίρι εφέτος πού θα πάτε αλήθεια
κι αν την αντιπαραβάλεις με τας εις Παρισίους λεωφόρους δικαιολογημένα όλοι την έμαθαν πια για τα καλά πως Λήδρας λέγεται.

Μακρύδρομος; ποιος τον γνωρίζει;
Όλα είναι σχετικά.

Μήπως και τα ένδοξα Παρίσια τα θυμάται πια κανείς;
Ένα Παρίσι όλο κι όλο στη συλλογή ταξιδιωτικών σφραγίδων
Κι αυτό το προσπερνάμε πηγαίνοντας πέραν σε νέα μέρη με ονόματα πρωτάκουστα
Απόλυτα δικαιολογημένο.

Όλα είναι σχετικά
Αυτό συλλογιζόμουνα σε ένα περίπατο στη Λήδρας
Κι ένιωσα πάλι μια ελπίδα μια χαρά
Κάποτε έτσι σχετικά θα τα μετρήσουμε όλα και θα μετρηθούμε
Στην πόλη αυτή θα ζήσουμε μοναχικά καθένας με τους έρωτές του
Μικρή μου πόλη αγαπημένη Χώρα Δίχως συνθήματα θα ερωτευτούμε στους κλειστούς σου δρόμους
Το Μέσα Φόρεμα , (ανέκδοτη ποιητική συλλογή) Ευφροσύνης Μαντά Λαζάρου

Οι φωτό είναι απο μια ανοιξιάτικη μερα στη Λήδρας. Ευχαριστούμε τα παιδιά απο το Γεωργιανό σχολείο για τα τριαντάφυλλα που ήρθαν να τιμήσουν τη Μερα της γυναίκας

το σχολείο δε μπορεί να αλλάξει όλη την κοινωνία γύρω του αλλά μπορεί να βελτιώσει και προσπαθεί να βελτιώσει την κοινωνία των δικών του παιδιών

2009-03-19T00:03:00.000-07:00

Με αφορμη ενα προηγουμενο σχολιο στην αναρτηση για το δημοσιευμα του Φιλελευθερου δημοσιευω το επομενο που εστειλε μια δασκαλα απο το σχολείο της Φανερωμενης, το οποιο νομιζω οτι τοποθετει σε μια αλλη διασταση τα ζητηματα που κουβεντιαζονται εδω και γενικα για το θεμα..Γραφει λοιπόν...

Πρώτα απ’όλα να πω ότι κουράστηκα πλέον να ακούω τη λέξη γκέτο επειδή η λέξη αυτή παραπέμπει σε αρνητικές καταστάσεις και συμπεριφορές. Ναι υπάρχουν πολλοί ξένοι στην περιοχή που όπως σωστά λες εγκταστάθηκαν εκεί λόγω των χαμηλών ενοικίων, αλλά δε σημαίνει ότι αυτό από μόνο του παραπέμπει σε γκέτο. Αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιοι ευθύνονται για το «γκέτο» που κατηγορούνται οι μετανάστες; Εμείς οι Κύπριοι που τους κατηγορούμε.

Οι ιδιοκτήτες των κτιρίων δε βελτιώνουν ποτέ τις περιουσίες τους και ταυτόχρονα όμως έχουν την δυνατότητα να τις ενοικιάζουν στους μετανάστες με ένα σχετικά πιο χαμηλό ενοίκιο κάτι που εκ πρώτης όψεως συμφέρει και τις δύο πλευρές , παρόλο που τελικά οι μετανάστες γίνονται και θύματα εκμετάλλευσης με σπίτια που δεν είναι και στην καλύτερη κατάσταση. Και ναι οι μετανάστες ίσως να ζουν σε ένα δικό τους κόσμο γιατί εμείς οι Κύπριοι δεν τους επιτρέψαμε να κτίσουμε ένα κοινό κόσμο μαζί.

Δε ξέρω πως εννοείς τη «στέρηση ελευθερίας» εσύ αλλά σίγουρα τα παιδιά της Φανερωμένης δεν έχουν καμιά καχυποψία και καμιά άρνηση στη «στέρηση ελευθερίας» όπως την εννοούμε εμείς και αυτό το αποδεικνύουμε καθημερινά μέχρι τις 7 το βράδυ. Αναφέρεσαι σε παιδιά που κλέβουν κλπ. Δεν αρνούμαι ότι μπορεί να υπάρχουν κάποιες μονάδες με παραβατική συμπεριφορά όπως άλλωστε οι μονάδες υπάρχουν σε όλα τα σχολεία και σε όλες τις περιοχές. Δεν πρέπει όμως οι μονάδες και οι εξαιρέσεις να αναφέρονται ως σύνολο ατόμων γενικεύοντας σε όλους την κατάσταση.Εγώ δε ξέρω ένα μαθητή της Φανερωμένης που να ζει σε κοινόβιο και να κοιμάται με βάρδιες ή να είναι και οι 2 γονείς φυλακή και να μεγαλώνει με συγγενείς. Αλλά και εαν ίσχυε αυτό που φταίει το σχολείο σε αυτό; Και ποιος τελικά φταίει αν κάποια παιδιά ζουν σε σπίτια που δεν είναι τα ιδανικά; Μήπως αποποιούμαστε ως Κύπριοι τις δικές μας ευθύνες;

Και όσον αφορά τις διαρροές από το σχολείο ελάχιστοι είναι οι μαθητές που σταματούν το σχολείο όπως άλλωστε και σε κάθε σχολείο. Οι μαθητές σε αυτό το σχολείο δε διαφέρουν από τους μαθητές άλλων σχολείων. Κάνουν και αυτοί όνειρα για το μέλλον έχουν φιλοδοξίες, τελείωνουν και λύκειο αλλά και πανεπιστήμιο. Και αυτοί οι ελάχιστοι που ματακομίζουν σε άλλες περιοχές είναι επειδή έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν ιδιόκτητο σπίτι ή και να ενοικιάσουν κάτι καλύτερο αφού αποκτήσουν περισσότερα χρήματα.

Και ποιος τους αδικεί για αυτό;Ή μήπως φταίει πάλι το σχολείο; Και πως κρίνεις αν το σχολείο κάνει καλή δουλειά ή μπορούμε έυκολα να κρίνουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα απ΄έξω. Δε θα κρίνω αν κάνει καλή δουλειά το σχολείο αλλά για να μιλάς με βεβαιότητα δώσε ευκαιρία και χρόνο να γνωρίσεις πρώτα καταστάσεις πριν έχεις άποψη για αυτές.Κάπου αναφέρεις ότι σε όλα αυτά που λες υπάρχουν και οι εξαιρέσεις αλλά τελικά οι εξαιρέσεις είναι όσα λες. Κοιτάζεις μόνο το δέντρο και χάνεις το δάσος.Και μη ξεχνάς το σχολείο δε μπορεί να αλλάξει όλη την κοινωνία γύρω του αλλά μπορεί να βελτιώσει και προσπαθεί να βελτιώσει την κοινωνία των δικών του παιδιών. Τέλος να αναφέρω ότι όλοι πρέπει κάποτε να αναζητούμε και τις δικές μας ευθύνες πριν επιρρίπτουμε ευθύνες αλλού.

οι χοροί καλά κρατούν

2009-03-18T06:28:00.000-07:00

Καθε Πεμπτη στη Φανερωμενη οι χοροι καλα κρατουν Ξεκινουν απο μοντερνους και καταληγουν σε παραδοσιακους Οι μεγαλοι βοηθθουν τους μικρους σε μια τελεια συνεργασια.. Ο χορός σε τόσα χρόνια βοήθησε όλα τα κράτη και τις περιοχές να εκφραστούν και να διατηρήσουν τα χαρακτηριστικά και τις ιδιαιτερότητες τους. Χρησιμοποιούμε το χορό για να εκφράσουμε αισθήματα που συχνά δε μπορούν να εκφράσουν τα λόγια...
Χρησιμοποιησα σε αυτη την αναρτηση.. αποσπασματα απο μία εργασια για τον Χορό των μαθητων http://4gym-ampel.thess.sch.gr/docs/danceBx3.doc του 4ου Γυμανσίου Αμπελοκηπων Θεσσαλονίκης Ένας χορός που βασίζεται στη μυθολογία είναι ο χορός Γέρανος:
Είναι γνωστό πως ο Θησέας σκότωσε το μινώταυρο στο λαβύρινθο της Κνωσού. Στην επιστροφή του στην Αθήνα, σταμάτησε στη Δήλο , όπου πρόσφερε θυσίες στους θεούς για να τον σώσουν . Κατά τη διάρκεια της θυσίας, χόρεψε ένα χορό με φιδίσιες κινήσεις, που αντιπροσώπευαν τα γεμάτα στροφές μονοπάτια του λαβύρινθου και το στενό μέρος, όπου πήρε θέση η μάχη με τον μινώταυρο. Αυτός είναι ο χορός του λαβύρινθου ή ο Γέρανος, όπως τον ξέρουν τα αρχαία κείμενα. Οι ιστορικοί τοποθέτησαν αυτό το μύθο στην εποχή της δύναμης του μινωικού πολιτισμού. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι ο χορός Τσακώνικος, που χορεύεται και στις μέρες μας στην Πελοπόννησο, ίνα η συνεχεία του αρχαίου Γέρανου. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι μορφές αυτής της κίνησης είναι κοινές με μορφές χορών άλλων ανθρώπων. Βέβαια, στις πιο πολλές περιοχές, αυτοί οι χοροί και οι μορφές σχετίζονται με το φίδι. Πάντως, στον ελληνικό κόσμο, αυτοί οι χοροί σχετίζονται με το Θησέα και το λαβύρινθο. Στην πραγματικότητα, η Δώρα Στράτου, μια πρωτοπόρος στον τομέα του ελληνικού χορού, ανακάλυψε έναν ίδιο χορό στην Κρήτη, που ονομαζόταν ''ο χορός του Θησέα'' στην αρχή αυτού του αιώνα. Σήμερα ονομάζεται Σιγανός και είναι γαμήλιος χορός.

Κύριος σχηματισμός σε όλους τους αρχαίους ελληνικούς χορούς ήταν ο κύκλος,
ανοιχτός, κλειστός ή ελικοειδής. Μόνο ο Αθηναίος αναφέρει χορευτές που σχημάτιζαν ευθείες γραμμές και επίσης αναφέρεται σε έναν «χορό-τετράγωνο», στον οποίο όμως δε επεκτείνεται. Συνηθέστερα οι άντρες χόρευαν χωριστά από τις γυναίκες. Στο θέατρο τα μέλη του χορού και οι πρωταγωνιστές ήταν όλοι άντρες. Οι γυναίκες χόρευαν μεταξύ τους γυναικείους χορούς και διονυσιακούς χορούς στα όρια οργιαστικών βακχικών εορτών. Οι χορευτές ήταν κυρίως ερασιτέχνες, εκτός από αυτούς που διασκέδαζαν τους δειπνιστές στα συμπόσια.

Στα αρχαία χρόνια οι χοροί χαρακτηρίζονταν ως χοροί πόλεμου ή χοροί ειρήνης. Οι μεταγενέστεροι χοροί χωρίζονταν σε χορούς θεάτρου, θρησκευτικούς και λατρευτικούς χορούς, πολεμικούς χορούς, χορούς συμποσίων, θρηνητικούς χορούς κ.τ.λ. Κάθε είδος παράστασης (τραγωδία, κωμωδία ή σατιρικό θέατρο), είχε τους χαρακτηριστικούς του χορούς.

Οι χοροί που αναφέρονται στα αρχαία κείμενα είναι οι εξής:
· Πυρρίχιος: ο πιο διαδεδομένος από τους πολεμικούς χορούς, μέρος της βασικής στρατιωτικής παιδείας στην Αθηνά και τη Σπάρτη.
· Γυμνοπαιδιά: ο κύριος χορός των Λακεδαιμονίων, παρουσιαζόμενος ετησίως στην αγορά της Σπάρτης.
· Γέρανος: χορευόταν στη Δήλο. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, αφού ο Θησέας σκότωσε το μινώταυρο στο λαβύρινθο της Κνωσού, κατά το γυρισμό του στην Αθηνά, σταμάτησε στη Δήλο. Εκεί πρόσφερε θυσία στη θεά Αφροδίτη και χόρεψε γύρω από το ναό. Ο χορός Γέρανος περιλαμβάνει φιδίσιες κινήσεις και μιμείται τις κινήσεις του Θησέα μέσα στο λαβύρινθο.

· Ιεράκειο: γυναικείος χορός που χορευοταν στις εορτές προς τιμή της θεάς Ήρας.
· Επιλήνιος: διονυσιακός χορός που χορευοταν πάνω στα πατητήρια, καθώς πατούσαν τα σταφύλια.
· Εμμέλεια: χορός της τραγωδίας που επηύξανε τα γεγονότα που αναπαριστάνονταν στη σκηνή.
· Κόραξ: χορός της κωμωδίας, τον οποίο δε θεωρούσαν σοβαρό οι σεβαστοί άντρες.
· Σίκκινις: ο χορός του σατιρικού δράματος, που μιμούταν τις κινήσεις των γατών και χορευοταν από τους σάτυρους.

· Υμέναιος: χορός του γάμου. Χορευόταν από τη νύφη μαζί με τη μητέρα και τους φίλους της. Ήταν γρήγορος χορός με πολλές στροφές και σβούρες.
· Όρμος ή αλυσίδα : κοινός χορός για νέους άντρες και γυναίκες, που χορεύουν ο ένας δίπλα στον άλλο, σχηματίζοντας αλυσίδα. Ο πρώτος είναι ένας νεαρός, που δείχνει τις χορευτικές και πολεμικές του ικανότητες, μέσω των κινήσεών του. Μια νεαρή γυναίκα τον ακολουθεί, δίνοντας ένα παράδειγμα αξιοπρέπειας και μοναδικότητας στις άλλες γυναίκες χορεύτριες.
· Υπόρχημα: συνδυασμός χορού και παντομίμας με τραγούδι και μουσική. Πηγάζει από την Κρήτη, όπου χορευοταν από αγόρια και κορίτσια, που μαζί τραγουδούσαν χορωδιακά ποιήματα.
· Χορός των κουταλιών: οι χορευτές του κρατούσαν κρόταλα που έμοιαζαν με κουταλιά. Ξεκίνησε στην Καππαδοκία ( μικρά Ασία ).

Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, οι χορευτές μπήκαν στην υπηρεσία της Ρώμης. Παρ’όλα αυτά, εξαιτίας των διαφορετικών κουλτούρων και χαρακτήρων των ρωμαίων, ο χορός έχασε την εκπαιδευτική του άξια και υποβαθμίστηκε σε ένα καθαρά διασκεδαστικό στοιχείο. Για να απευθυνθεί σε ευρύτερο κοινό, για το οποίο η ελληνική γλώσσα ήταν εντελώς πολύπλοκη, ο χορός χωρίστηκε από το τραγούδι που συνήθως τον συνόδευε στον ελληνικό κόσμο. Κατέληξε να είναι περισσότερο παντομίμα, που έγινε σύμβολο των ρωμαϊκών χρόνων.

Στην αρχή, η παντομίμα δανειζόταν τα θέματα της από την ελληνική μυθολογία, αλλά καθώς πέρασαν τα χρόνια, βασίστηκε περισσότερο στα ακροβατικά, πικάντικα αστεία και σε παράξενες χειρονομίες. Αυτή η κατάσταση συνέχισε με τη μεταφορά της πρωτεύουσας στην Κωνσταντινούπολη. Οι χορευτές-μίμοι θεωρούνταν χαμηλής κοινωνικής τάξης. Εξαιτίας του αμφισβητήσιμου ύφους του, η εκκλησία καταδίκασε το χορό και ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των χορευτών, και γενικά, του χορού.

Βέβαια, οι άνθρωποι συνέχισαν να χορεύουν. Πράγματι η προσπάθεια της εκκλησίας, παρουσίασε δυσκολίες, γιατί ο χορός ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής, των τελετών και των εορτασμών. Γίνονταν όλο και περισσότερες μετατροπές στον χριστιανισμό, από θρησκείες, όπου ο χορός ήταν το κέντρο λατρείας. Από το να περιμένουν να σταματήσουν αυτές τις αλλαγές στο χορό, και μάλιστα τώρα που δημιουργήθηκαν, οι πατέρες της εκκλησίας, βρήκαν τρόπους να «βαφτίσουν» το χορό κάνοντάς τον καλύτερο και πνευματικότερο. Οι χοροί που κέρδισαν την έγκριση των πατέρων της εκκλησίας ήταν διαδικασίες ή κύκλοι (όπου οι άντρες χωρίζονταν από τις γυναίκες) έκαναν μοναδικές διακοσμητικές κινήσεις «μετά φόβου θεού» . Όμως, αφού η τέχνη στα βυζαντινά χρόνια ήταν εκκλησιαστική, οι πληροφορίες για το χορό είναι σπάνιες.

Αναφέρεται ότι υπήρχαν γυναικείοι χοροί του Πάσχα, σατιρικοί χοροί με μεταμφιέσεις στις απόκριες και χοροί εκτελεσμένοι από περιπλανώμενες μπάντες νέων αντρών κατά την Πρωτομαγιά. Οι Βυζαντινοί χόρευαν στους γάμους, τις ταβέρνες, τα συμπόσια κ.α. Επίσης αναφέρονται χορευτικά θεάματα, που στεγάζονταν σε θέατρο και συνοδεύονταν από φλάουτο και κιθάρα.

Στην Κωνσταντινούπολη, τα σημαντικά γεγονότα γιορτάζονταν με μεγάλους δημόσιους χορούς. Στην επιστροφή των νικητών Βυζαντινών στρατιωτών, για παράδειγμα, οι πολίτες τους εξυμνούσαν σε όλους τους δρόμους, χόρευαν με τους στρατιώτες και ζητωκραύγαζαν θριαμβευτικά. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που χόρευαν μέσα στην εκκλησία, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, αφού ο πατριάρχης Θεοφύλαχτος είχε δώσει την άδεια του. Άλλες φορές, χόρευαν και τραγουδούσαν σαρκαστικά τραγούδια που περιγελούσαν τον αυτοκράτορα. Οι στρατιώτες είχαν το χορό ως μέρος της άσκησης τους. Οι ηνίοχοι χόρευαν στο ιππόδρομο όταν κέρδιζαν σε αγώνες και οι ναυτικοί χόρευαν έναν μη ανδρικό χορό γεμάτο σβούρες και στροφές, μιμούμενοι τους ελιγμούς του λαβύρινθου.

Ο πρώτος του χορού ονομαζόταν κορυφαίος ή χορολέκτης και ήταν αυτός που ξεκινούσε το τραγούδι και σιγουρευόταν ότι ο κύκλος διατηρούταν. Ένας χορός τελείωνε σε κύκλο με τους χορευτές να αλληλοκοιτάζονται. Όταν δε χόρευαν κρατούσαν τα χέρια τους ψηλά ή τα κουνούσαν δεξιά-αριστερά. Κρατούσαν κύμβαλα ή ένα μαντίλι και οι κινήσεις τους τονίζονταν από τα μακριά μανίκια τους. Καθώς χόρευαν, τραγουδούσαν είτε προσχεδιασμένα τραγούδια, είτε αυτοσχέδια, μερικές φορές ομοφώνως, άλλες σε ρεφρέν, επαναλαμβάνοντας το κομμάτι που τραγουδιόταν από τον κορυφαίο. Οι θεατές χτυπούσαν τα χέρια ρυθμικά ή τραγουδούσαν.

Οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγόριες:α)συρτοί και
β)πηδηχτοί.
Οι συρτοί χοροί πήραν το όνομα τους από τους χορευτές, που κινούνται δεξιά ή αριστερά με ελαφρά βήματα και χωρίς καθόλου πηδήματα. Όμως, έχουν μια μεγάλη ποικιλία στα βήματα, τις φιγούρες, τα ονόματα, τις μελωδίες και τους ρυθμούς. Επίσης είναι οι πιο αρχαίοι. Οι πιο σημαντικοί συρτοί χοροί είναι : ο Χανιώτικος (Χανιά Κρήτης ), Καλαματιανός (αρχικά από Ρούμελη και Πελοπόννησο, τώρα πανελλήνιος), Συρτός στα τρία ή στα δύο(Ήπειρος και Μακεδονία), Συρτός νησιώτικος (δυτική Κρήτη) κ.τ.λ.

Οι πηδηχτοί πήραν το όνομά τους από τα χαρακτηριστικά πηδήματα, ιδίως του πρώτου που κάνει καταπληκτικές μανούβρες και στροφές που προκαλούν ζάλη. Ξεκίνησαν από τα βουνά της Ελλάδας και θέλουν δύναμη, λυγερή και σβέλτη κίνηση και συνήθως χορεύονται από άντρες, αν και γυναίκες συμμετέχουν επίσης. Σημαντικότεροι είναι οι : Πεντοζάλης, Μαλεβυζιότικος, Σούστα(Κρήτη), τσάμικος(ή κλέφτικος).

Αν και οι ελληνικοί χοροί έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, με τον καιρό αναπτύχθηκαν και τα τοπικά χαρακτηριστικά στο βήμα και το ύφος.
Ένας παράγοντας είναι οι διάφορες γειτονιές και ασχολίες των περιοχών. Περιοχές κοντά σε Σλάβους έχουν υιοθετήσει στοιχεία από αυτούς. Κάποιοι από τους χορούς του Αιγαίου παρουσιάζουν επιρροές από το δυτικό κόσμο και χορεύονται σε ζευγάρια. Τέτοια παραδείγματα είναι ο Μπάλος και ο Καρσιλαμάς. Το ίδιο αληθεύει και για κάποια ιόνια νησιά, και κυρίως την Κέρκυρα, που κατακτήθηκαν από τους Βενετούς κατά τον 18ο αιώνα.

Ο καιρός και η μορφολογία του εδάφους επηρεάζουν τα χαρακτηριστικά του χορού με πολλούς τρόπους:οι συμπεριφορές και οι προσωπικότητες των ανθρώπων, η κοινωνική ζωή, ο αριθμός των κατακτήσεων του λαού, οι τοπικές ενδυμασίες κ.τ.λ. Γενικά, οι συρτοί χορεύονται σε ορεινές περιοχές, ενώ οι πηδηχτοί σε πεδινές. Γιατί όταν η ψυχρά στα βουνά επιβάλλει τη χρήση βαριών ρούχων και παπουτσιών, οι άνθρωποι κινούνται με μικρά βήματα και σέρνουν τα ποδιά τους χορεύοντας. τα υποδήματα παίζουν επίσης ρόλο:τα τσαρούχια είναι βαριά και δυσκολεύουν το σήκωμα του ποδιού, ενώ τα γουρουνοτσάρουχα είναι ελαφρότερα. Τα στιβάνια (ψηλές μπότες )επιτρέπουν ακρίβεια κινήσεων και οι κοντούρες (παντόφλες)βοηθούν τα πηδηχτά βήματα.Τα βήματα της κυρίως Ελλάδας είναι βαρύτερα και αργότερα. Πολλά τραγούδια και χοροί προέρχονται από την απελευθέρωση του 1821. Αυτοί οι χοροί εξυμνούν τη νίκη των Ελλήνων και το πάθος τους για ελευθέρια. Από την άλλη, οι χοροί του Αιγαίου φημίζονται για την ελαφρότητά τους και το σουτάρισμα στα γόνατα, τα βήματα και τα πηδήματα των πρωτορχηστρών, που είναι κοντά στο έδαφος, και τη γενική ποικιλία των εκφράσεων.

Ο χορός είναι μια από τις καλές τέχνες εκφράζεται με τις αρμονικές και ρυθμικές κινήσεις του σώματος και των άκρων. Είναι στενά συνδεδεμένος με την ποίηση, τη μουσική και το θέατρο.
Κάποιοι χοροί έχουν πηγή την παρατήρηση της φύσης και τη λατρεία. Οι λατρευτικοί χοροί τελούνται σε θρησκευτικές ιεροτελεστίες. Έτσι, μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε θρησκευτικούς ή τελετουργικούς. Άλλοι έχουν χαρακτήρα μαγικό και σχετίζονται με υπερφυσικές και μαγικές δυνάμεις. Παραδείγματα τέτοιων χορών είναι ο χορός του Ήλιου και του θανάτου. Ο χορός του Ήλιου τελούταν από τους ινδιάνους της βορείου Αμερικής, είχε διάρκεια 2 με 5 μέρες, και σκοπό την απόκτηση ατομικής δύναμης δοσμένη από το Θεό. Ο χορός του θανάτου ήταν θέμα της μεσαιωνικής τέχνης και περιείχε αλληγορικές παραστάσεις χορού ή πομπής, όπου συμμετείχαν ζωντανοί και νεκροί.
Πολλοί χοροί συσχετίζονται με τις διάφορες εργασίες και ασχολίες του ανθρώπου, όπως οι χοροί των Κινέζων και των Ιαπώνων. Γενικότερα όμως οι χοροί εκφράζουν τις συγκινήσεις και τις συναισθηματικές εντυπώσεις του ανθρώπου. Σπανιότερα χρησιμοποιούνται για την αφήγηση μιας ιστορίας .

Στην παλαιά εποχή πολλοί λαοί ανέπτυξαν την τέχνη του χορού. Αυτοί ήταν οι λαοί της μαύρης ηπείρου ( Αφρικής), οι Ινδοί, οι Κινέζοι, οι Αιγύπτιοι, οι Εβραίοι. Στην Αίγυπτο και την Ινδία, ο χορός ήταν συστατικό μέρος της ιεροτελεστίας και τελούταν από επαγγελματίες χορευτές . Στα χρόνια του μεσαίωνα ο χορός δεν άκμασε, κι έτσι ξαναήρθε στο προσκήνιο κατά τα χρόνια της αναγέννησης , κυρίως στη Γαλλία και την Ιταλία .

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο χορός ήταν δημιουργία των θεών και γι’αυτό τον συνέδεσαν με τις θρησκευτικές και λατρευτικές τους τελετές. Πίστευαν πως οι θεοί πρόσφεραν αυτό το δώρο μόνο σε επιλεγμένους θνητούς, που για αντάλλαγμα μάθαιναν το χορό στους εταίρους τους.
Η ελληνική μυθολογία αποδίδει το ξεκίνημα του χορού στη Ρέα, που δίδαξε αυτή την τέχνη στους Κουρήτες της Κρήτης. Ο Κρόνος εκθρόνισε τον πατέρα του, Ουρανό, κι επειδή φοβόταν μήπως τα παιδία του εκθρονίσουν τον ίδιο, τα έτρωγε όταν γεννιόντουσαν. Όμως η γυναίκα του, η Ρέα, τον ξεγέλασε όταν γεννήθηκε το τελευταίο τους παιδί, ο Δίας. Έκρυψε το Δία σε μια σκοτεινή σπηλιά στην Κρήτη. Τότε , έδωσε στον Κρόνο να φάει μια πέτρα τυλιγμένη με μωρουδιακά ρούχα. Ύστερα, ζήτησε από τους Κουρήτες, που ήταν οπλισμένοι ημίθεοι, να χορεύουν έναν πολεμικό χορό γύρω από τη σπηλιά φωνάζοντας και χτυπώντας τα σπαθιά τους στις ασπίδες. Έτσι, ο Κρόνος δεν μπόρεσε να ακούσει το κλάμα του μικρού Δία. Όταν αργότερα ο Δίας εκθρόνισε τον πατέρα του, οι Κουρήτες έγιναν ιερείς. Οι απόγονοί τους συνέχισαν αυτούς τους πολεμικούς χορούς σαν μέρος των θρησκευτικών τελετών τους.

Τη φίλησα. Και τούτον τον Απρίλη, ορθοστατών κι ορθοβαδίζων, θα πιαστώ, τελευταίος, στο χορό. Πώς το βροντολάλησε ο Σικελιανός; Κάπως έτσι: «Η Ελλάδα σέρνει το χορό/ ψηλά με τους Αντάρτες/ χιλιάδες δίπλες ο χορός/ χιλιάδες τα τραπέζια/ Κι είν' οι νεκροί στα ξάγναντα πρωτοπανηγυριώτες». Καμαρώνω τη νιότη, που δεν ξεχνά να διαβάζει ποιήματα και να χορεύει ερωτικά με τον ξανθόν Απρίλη.

η ασίγαστη περιέργεια ..αυτη που τροφοδοτεί την δημιουργία

2009-03-17T13:48:00.000-07:00

η ασιγαστη περιέργεια αυτη που τροφοδοτει την δημιουργικη τρελλα και κανει το βλεμμα σπινθηροβολο και δινει στη καρδια φτερα..αυτη ειναι η ζωογονος δυναμη για τα ψαρια και ολα τα πετεινα του ουρανου και για μας που ηρθαμε εδω και αναπνεουμε αυτον τον αερα..
ετσι απαντησα στο σχολιο του Τιραμόλα στην προηγούμενη αναρτηση και εγινε αφορμη να ανθολογησω δυο εικονες του ουρανού έτσι πριν απο το σούρουπο οταν τα πουλιά χαιρετουν τη μερα,μια εικονα απο το διαδρομο του σχολειου σε ωαρ διαλειμματος και μαι εικονα απο τα εργαστήρια δημιουργικης απασχόλησης στο Υφαντουργειο οταν γεννιέται μιά ζωγραφια.
Ολα αυτά φτιαχνουν τωρα το δικο τους σχολιο
να το σχολιο του Τιραμόλα ...’Άρχισα να πιστεύω στο πεπρωμένο δηλαδή σε αυτό που λένε για αυτήν την ανώτερη δύναμη, για αυτό το άυλο και ασύλληπτο που μας κατασκεύασε, ότι μας σχεδίασε τον καθένα ατομικά να ενεργήσει σύμφωνα με συγκεκριμένο πρόγραμμα.Οι συγκυρίες της ζωής μου, μου αποδεικνύουν ότι υπάρχει μια συμμετρική συνοχή. Ένας κύκλος γεγονότων που επαναλαμβάνεται... Είναι ακόμα πιο παράξενο το πως οι μήνες και οι εποχές συμμετέχουν σε αυτή τη συνοχή... Τι συμβαίνει τελικά; Να γνωρίζεις ότι βρίσκεσαι πάλι μπροστά στο δίλημμα του χρυσόψαρου στη γυάλα, δηλαδή του ανθρώπου που υπάρχει για να περνά καλά τη μέρα του, να κοιμάται ήσυχος τα βράδια, για να κάνει βόλτες στο χώρο του παρέα με τα άλλα ψαράκια, σε αντίθεση με το ψάρι του ωκεανού που ζει ελεύθερο σε μια απέραντη έκταση γεμάτη εκπλήξεις σε μια θάλασσα που κρύβει θησαυρούς, που κρύβει σπηλιές με σταλαγμίτες και σταλακτίτες, που κρύβει πολύχρωμα και πολύμορφα κοχύλια, που κρύβει ναυάγια, δίνες, τρικυμίες και θαλασσοταραχές...Γιατί συναντούμε πάντα μπροστά μας αυτό το δίλημμα; Γιατί βρίσκουμε μπροστά μας αυτό το μαύρο τον ουρανό με τα άσπρα άστρα, αυτό τον υπέροχο ουρανό που απλώνεται μπροστά μας μόλις κοιτάξουμε ψηλά; Γιατί ο ουρανός μας δεν είναι ένας απλός ουρανός, ήσυχος γκρίζος ουρανός; Γιατί αυτή η άυλη δύναμη μας κάνει πάντα δώρο αυτή τη ξαστεριά; Γιατί μας βάζει πάντα σ΄αυτό το δίλημμα και πειρασμό; Γιατί δε μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε και να βιώσουμε ή και να καταλάβουμε αυτό τον γκρίζο ουρανό, έτσι ώστε αν και όταν βρούμε αυτή την υπέροχη εικόνα που βλέπουμε αυτή τη στιγμή να βρούμε τη δύναμη να την αγνοήσουμε και να συνεχίσουμε την πορεία μας; Γιατί αυτά τα μαγικά και αστραφτερά αστέρια έχουν πάντα ως φόντο τους αυτό τον κατάμαυρο ουρανό; Μήπως τελικά αν δεν ήταν αυτός να μην ήταν τόσο φωτεινά; Να μην ήταν τόσο ξεχωριστά; Ίσως…"Σε αυτό το ταξίδι έχουμε πάντα δύο επιλογές. Την επιλογή του χρυσόψαρου δηλαδή του βολέματος, του εφησυχασμού και την επιλογή του ψαριού του ωκεανού δηλαδή της περιπέτειας, της συνεχούς αναζήτησης που περικλείει τόσες ομορφιές, αλλά ταυτόχρονα και τόσους κινδύνους και δυσκολίες. Τους κινδύνους της επίκρισης, της καχυποψίας και διαφόρων άλλων αρνητικών αντιλήψεων και συναισθημάτων και τις δυσκολίες της προσωπικής και επαγγελματικής επιβίωσης μέσα σε ένα απέραντο ωκεανό. Επιλέγοντας το δεύτερο αντικρίζεις συχνά τον ουρανό με το κατάμαυρο φόντο και τα φωτεινά αστέρια (και όχι τον γκρίζο και μονότονο ουρανό) για να σου θυμίζει ότι μέσα από την ασχήμια ξεχωρίζει η ομορφιά και ότι πρέπει να υπάρχει και το μαύρο φόντο, δηλαδή όλων των ειδών οι δυσκολίες, για να τονίζονται, να επαναπροσδιορίζονται και να επιβεβαιώνονται οι στόχοι που δεν είναι άλλοι από αυτά τα λαμπερά παιδιά. Η τρέλα και η περιπέτεια σε κρατά ακούραστο στο ταξίδι προς τα φωτεινά αστέρια. Και είναι ακριβώς ένας ακόμη λόγος για να ζεις και όχι απλά για να υπάρχεις...

Πως είναι δυνατό να κουράζονται οι τρελοί!

2009-03-15T17:43:00.001-07:00

... Έτσι, λοιπόν, τραγουδήσαμε – το δάσος πίσω μας – για να μας ακούσουν οι μακρινοί ταξιδιώτες. Στο χωριό οι μεγάλοι ήταν ακόμη ξύπνιοι, οι μανάδες έφτιαχναν τα κρεβάτια για το βράδυ.
Η ώρα μας είχε τελειώσει. Φίλησα εκείνον που βρισκόταν δίπλα μου και άπλωσα τα χέρια μου στους τρεις κοντινότερους. Άρχισα να τρέχω για το σπίτι. Κανένας δε με φώναξε να γυρίσω. Στο πρώτο σταυροδρόμι, εκεί που δεν μπορούσαν πια να με δουν, έστριψα και πήρα, πάλι τρέχοντας, το μονοπάτι για το δάσος. Είχα βάλει πλώρη για κείνη την πολιτεία που, όπως έλεγαν στο χωριό μας:
– Παράξενους ανθρώπους συναντάς εκεί! Σκέψου, δεν κοιμούνται ποτέ!
– Και γιατί;
– Γιατί ποτέ δεν κουράζονται!
– Και γιατί δεν κουράζονται;
– Γιατί είναι τρελοί.
– Δεν κουράζονται οι τρελοί;
– Πως είναι δυνατό να κουράζονται οι τρελοί!
Φραντς Κάφκα «Στοχασμοί» , απόσπασμα..

ευχαριστούμε τον Λεόντιο για την συνδρομη του σε αυτό και σε όλα!!

Το πιό πολύχρωμο σχολείο ...H Φανερωμένη σε φιλμ

2009-03-14T12:06:00.000-07:00

Δημοσίευμα στο ένθετο του Φιλελευθερου. Ευχαριστώ τον Λονγκίνο

ζωγραφίες στη παλιά πόλη

2009-02-25T04:35:00.000-08:00

Η εκτη Δημοτικου με τα συνεργα της ζωγραφικης εξορμα στη παλια πολη να ζωγραφισει και να γνωρισει τα παλια κτιρια

Μια βολτα που γινεται με τα ποδια και δινει την ευκαιρια να σχολιασουν την περιοχη

καθισμενοι στο δρομο αποκτουν μια αλλη προοπτικηγαι τα κτιρια και ο καθενας επιλεγει το στοιχειο που θελει να ζωγραφισει

αν συναντουσες τον Θεο τι θα τον ρωτουσες;

2009-02-23T14:15:00.000-08:00

Ενα μαθημα Θρησκευτικων με φιλοσοφικες προεκτασεις προτεινε η Εφη και οι μαθητες της Πεμπτης Δημοτικου ακολουθησαν προθυμα.

Οι απαντησεις ειχαν ολη την ποικιλια της υπαρξιακης αναζητησης και ολο το μεγεθος που καταλαμβανουν τα ερωτηματα της ζωης οταν οι απαντησεις αδυνατουν να ειναι μονοσημαντες

επι...τραπεζια παιχνίδια και περιπέτειες...

2009-02-22T15:57:00.000-08:00

Ενας ακόμη όμιλος του σχολείου καλέιτ α παιδιά να παίξουν επιτραπέζια

να συνεργαστουν σε ομαδες και να μαθουν ,κατασκευες,γνωσεις και κυριως αμιλα

Ο Αιτβαν εντυπωσιάζεται με τη σταθεροτητα της κατασκευης του!

Η Εφη βοηθάει στο Σκραμπλ

Εκτος απο το παιχνίδι, εδω γινεται και εξάσκηση στη γλωσσα

Ωρα για Cinema

2009-02-21T08:06:00.000-08:00

επανω ο Δημήτρης με τον φίλο του παίζουν
κατω Ο Λεόντιος ..του Υφαντουργειου δειχνει στον Δημήτρη τη χρηση της καμερας και εκεινος εξορμα για καταγραφη

η δραση αυτη ειναι μια απο τις πολλες εξωσχολιεκές δραστηριοτητες που εχουν δυνατοτητανα επιλεξουν τα παιδια στα σχολεία Φανερωμενης

ώρα φαγητού

2009-02-20T15:35:00.002-08:00

Ε κάποια στιγμη ο ανθρωπος πεινάει...

Στο ολοήμερο σχολείο τα παιδιά τρώνε όλα μαζί το μεσημέρι

το φαγητό είναι παιχνίδι η ευκαιρία για παιχνίδι

στο τζαμί

2009-02-19T11:01:00.000-08:00

Αυτή τη φορά το Μάθημα των Θρησκευτικών θα γίνει στο τζαμί. Πολύ κοντά στο σχολείο βρισκεται ενα τζαμι. Τις ωρες της προσευχης ακουγεται το καλεσμα στη παλια Λευκωσία. Ολα τα παιδιά έχουν ακούσει τον ήχο λίγα όμως έχουν παέι ως εκεί. Είναι ο τόπος προσευχής των Μουσουλμάνων..

Τεσσερα παιδιά είναι Μουσουλμάνοι

απο τους μαθητές της Δευτέρας και της Τεταρτης Δημοτικού που ηρθαν σημερα στο τζαμι. Αυτοι θα αναλάβουν να λυσουν πολλές απορίες σημερα. Οταν φτανουμε στο τζαμι ,ολοι θα βγαλουμε τα παπουτσια μας και οι μουσουλμανοι μαθητες θα πλυνουν τα ποδια και το προσωπο τους. Κανει κρυο αλλα κανεις δεν πτοείται

Οι απορίες πέφτουν βροχή. Για το χώρο,τις εικόνες που δεν υπάρχουν, το ειδος της προσευχής, το Κοράνι

Ο Κεμάλ και η Τώνια προσεύχονται

Ακομη και αν υπαρχουν πολλες απορίες ,τωρα ολοι ησυχαζουν και παρακολουθουν την προσευχη τους

Τα ερωτηματα που γεννηθηκαν την ωρα της προσευχης και της επισκεψης στο εσωτερικο του ναου θα συζητηθουν μετα εξω

Στο εσωτερικο ησαν ολοι ησυχοι, το επεβαλε και η τελετουργια της προσευχης των δυο παιδιων αλλα και η ησυχια του χωρου

Ο Κεμαλ προσπαθει να απαντησει σε βροχη απο ερωτησεις

οι πιο ευγλωτες απαντησεις βρισκονται στην προσευχη του και στην προσηλωση του στη δικη του θρησκευτικη διαδικασια, της δικης του πιστης

Ο Μohamed συμπληρωνει καποιες ακομη απαντησεις για τον τροπο προσευχης των Μουσουλμάνων

μιά σπάνια πρώτη γεύση της γνώσης

2009-02-14T16:07:00.000-08:00

Πρωί πρωι με τη δροσούλα γυρω στις 7 και μιση ,την πρώτη περίοδο που λένε εδώ στη Κύπρο ο Σόλων υποδέχεται τους μαθητες του με ασκήσεις χαλάρωσης και αναπνοής στο χαλί που βρίσκεται στο κέντρο της αίθουσας.

Μετα τους μοιράζει ξηρους καρπούς οι οποίοι θα αποτελέσουν το βασικό υλικο υπολογισμου των μαθηματικων ασκήσεων που θα επιλύσουν με απόλυτη επιτυχία οι μαθητες της πρώτης ταξης του Δημοτικού.

Το μάθημα θα τελειωσει στο χαλί αυτη τη φορα όλοι ο ενας κοντα στον αλλον μελετουν πιο πολυπλοκες αριθμητικες πραξεις και συνεργαζονται για τη λυση τους .

Τα μαθηματικα ειναι παιχνιδι εδω ,η γνώση είναι διασκέδαση,η ταξη ειναι μια παρεα που λειτουργει με αμιλλα

Κι'όλα αυτα οι τυχεροί μαθητές του Σολωνα τα γευονται στη πρωτη ταξη του Δημοτικου στη πρωτη δηλαδη παρθενικη τους επαφη με τη γνωση.

Κι έτσι σεβονται τη γνωση, την αγαπουν και μεσα απο αυτο σεβονται και τον αλλον.

Το μαθημα του Σολωνα τελειωνει με ενα μεγαλο ευχαριστω Ο δασκαλος ευχαριστει τους μαθητες του για τη συμμετοχη τους.

Η γενναιοδωρία είναι βέβαια ένα πρώτο σκαλί και ισως το πιό σημαντικο για να μεταφέρει κανεις ότι γνωση διαθέτει η ετυχε να συναντήσει στο δικο του διάβα.Κι όλοι οι πραγματικα σοφοί υπήρξαν γενναιόδωροι..

Στα σχολεια της Φανερωμενης στη Λευκωσία διδασκεται η αποδοχη όπως είδα και σε ενα επομενο μαθημα του Παμπου, του διευθυντη του σχολειου λιγες ωρες μετα.Στιγμιοτυπα στο επομενο ποστ

Ο Αιτβαν εφτιαξε ενα συμμετρικο σχημα με τα 4 φυστικια του

Ο Ατνιμπ σκεφτεται ενα θα το φαει μολις τελειωσει το μαθημα.Ο Μιχάλης παρακολουθει

Κάτι εχει εντυπωσιάσει τον Ευαγγελο στον πινακα

Ολοι συνεργαζονται

Δυο μαθητριες απο μεγαλυτερη ταξη παρακολουθουν το μαθημα του Σολωνα

Ο Ευαγγελος τωρα απορει

Ο Σολωνας εξηγει

Πόσα παιδιά κρατάω στην αγκαλιά μου;

Κάτι παραπάνω από μαθηματική πράξη το ερώτημα του Σολωνα

Τα παιδια πολλαπλασιαζονται

.. και όλα χωρούν στην αγκαλιά του δασκαλου τους
Ζηλεψα που δεν ξαναπαω σχολείο

είναι η ευτυχία αυτό που περιμένουμε να ρθει;

2009-02-11T04:19:00.001-08:00

Τι ειναι ευτυχία;

Αυτό που έχουμε τώρα, η αυτό που περιμένουμε να ρθει;

Πότε είμαστε ευτυχισμένοι; Με αυτα που έχουμε τώρα, η με αυτά που επιθυμούμε να αποκτήσουμε;

Οι εκταίοι αφού άκουσαν το τραγούδι του Φάμελλου που τους έβαλε η Εφη..ονειρευτηκαν την ευτυχία ξαπλωμένοι στα μαξιλάρια τους

και μετά ο καθένας διηγήθηκε τη δική του εκδοχή

κι' όλα αυτά στο μάθημα των Θρησκευτικών

μαθηματικα στους τριταίους...

2009-02-11T03:53:00.001-08:00

Ελα Δημητρώφ! ποσα κουτακια θα γεμισουμε για να φτιαξουμε μια σκαλα;

η Εφη με τον Δημήτρη σε μαθηματικες περιπετειες

Ο Σιμος παρακολουθει,ο Σασα μετραει στα Ρωσικα ασταματητα Ο Δημήτρης αναπολει τις Φιλιππίνες...

η απλα έχει βαρεθεί...

η απλά νυστάζει γιατί είναι και πρωτη περίοδος... Τα σχολεία στη Κύπρο ξεκινούν 7 και μιση το πρωί!!

Ο Βιτάλικ κανει υπολογισμούς στο μυαλό του...Η Μαριλένα μάλλον το βρήκε...

η ζωη είναι σαν ενα ποτήρι τσάι,κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη

2009-02-11T03:22:00.000-08:00

"Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά κι εγώ εύκολη δεν είμαι" έγραφε η τσάντα της Περβίν από την Τουρκία, στα Ελληνικά και στα Τουρκικα. Την είδα προχτές στο μάθημα των Ελληνικών και μου έκανε εντύπωση... Λέω τι δήλωση... να την κουβαλάς συνέχεια μαζί σου!! Εδώ και πολύ καιρό όμως την είχε πρόσεξει η Φρόσω, με το διορατικό της βλέμμα και έτσι ξεκίνησαν όλα...

Ετσι ξεκινησε η Περβίν να γράφει την ιστορία της,για το πως διεκδίκησε την εκπαίδευση της και ήρθε απο το χωριό της στη Τουρκία, στη Κύπρο με τα αδέλφια της, για να μάθουν κι άλλα γράμματα. Ηρθε μαζί με την Αισέ ,τον Κεμάλ και τον Μεχμέτ.Και οι τέσσερεις φοιτούν στα σχολεία της Φανερωμένης και μεσα απο την ταινία θα τους γνωρίσουμε και τους τέσσερεις ως δραστήρια μέλη της κοινότητας των σχολείων. Ο καθένας σε διαφορετική τάξη, αλλά και οι τέσσερεις μια δεμένη οικογένεια.

Σημερα καθως επιστρεφαμε απο ενα μικρο περιπατο, ο Κεμαλ ειδε τη αδελφη του την Αισε στο διαλλειμα του Γυμνασιου και εσπευσε να την φιλησει μεσα απο τα καγκελα της αυλης του σχολειου.Στις φωτο -η Περβιν με το πλατυ χαμογελο-κουβεντιαζει με τη Φροσω γιά την εξελιξη της ιστοριας της, την οποια οι δυο τους θα στειλουν ενα διαγωνισμο διηγηματος με εικονογραφηση του Κινεζου συμμαθητη της. Κατα πασα πιθανοτητα θα εκδωσουν στα Ελληνικα και Τουρκικα. Ετσι καθε εβδομαδα συναντουνται και την μεταφραζουν με τη βοηθεια του ελληνοτουρκικου λεξικου και βεβαια της αφηγησης που συμπληρωνει τις αγνωστες λεξεις...

Αργοτερα ηρθε στη βιβλιοθηκη και η Αισε και ακουσε την αδελφη της να διαβαζει στα Τουρκικα την ιστορια της και στη συνεχεια πηρε κι εκεινη σκυταλη και συνεχισε την αναγνωση

Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το
ανακατεύουμε παίρνει γεύση. Νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση
αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει. Όταν τελειώσεις θα το καταλάβεις. Αυτό το σκέφτομαι
συχνά κι έτσι αποφάσισα να μη χάσω ούτε μια μέρα, αλλά να κάνω αυτό που
ονειρεύομαι.Στο χωριό μου η ζωή για τα κορίτσια και τις γυναίκες είναι δύσκολη. Είναι
κορίτσια που θέλουν να πάνε σχολείο, να κάνουν πολλά πράγματα αλλά δεν μπορούν.
Βγαίνουν στο δρόμο της ζωής αλλά κανένα χέρι δεν τις κρατάει. Όταν δεν τις
στηρίζει κανένα χέρι απογοητεύονται... Και οι γυναίκες θέλουν να είναι
ελεύθερες. Θέλουν να δουλέψουν μα δεν τις αφήνουν οι άντρες τους. Τις ελέγχει
ολόκληρη η οικογένεια, ακόμη και η γειτονιά. Δεν μπορούν να ντυθούν όπως θέλουν
να πανε όπου θέλουν. Απέναντι σε αυτά δεν είναι κανένας να τις υποστηρίξει, Δεν
μπορούν να παντρευτούν κάποιο που θα αγαπήσουν. Είχα διαβάσει σε βιβλία για
γυναίκες που μπορούν να είναι ελεύθερες να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άντρες
που μπορούν να ονειρεύονται και να κάνουν τα όνειρά τους.Έτσι αποφάσισα να φύγω και να έλθω εδώ.Η ζωή είναι δύσκολη κιν εγώ εύκολη δεν είμαι. Όταν αποφασίσω κάτι επιμένω και προσπαθώ.

Η ζωη ειναι ένα ποτήρι τσαι... ξεκινάει η ιστορία της Περβίν, εδω με τη Λαρίσα στο μαθημα Ελληνικων που τους κανει η Νέγια ...κουβεντιαζουν για την Ιλιαδα

θεατρικός όμιλος

2009-02-10T14:48:00.000-08:00

Ενα πρωτότυπο θεατρικο εργο διαμορφωνεται μεσα απο τους αυτοσχεδιασμους των παιδιων
Η προετοιμασια της παραστασης ολοκληρωνεται αυτες τις μερες καθως εχει προγραμματιστει μια παρασταση στη Λάρνακα

Η Νικολέττα συμμετέχει στον θεατρικό διάλογο με το τσέλλο...

Οι πρόβες γινονται στο Υφαντουργείο www.ifantourgio.org.cy δίπλα στο σχολείο ,το οποίο φιλοξενει πολλές απο τις εξωσχολικές δραστηριότητες

δημοσιογραφικός όμιλος

2009-02-10T14:35:00.000-08:00

Ολη η ζωή σου χωράει μέσα του !!!

Η ιστορία δημιουργίας μιάς μακέτας γιά το μικρό και πλέον ακρως απαραίτητο στη ζωή μας θαυματουργό στικάκι!

Με απόλυτη προσήλωση επιλέγονται τα χρώματα και οι γραμματοσειρές

Εννοείται ότι η χρήση υπολογιστη για τα παιδιά της εκτης δημοτικου είναι παιχνίδι

και η ώρα στο δημοσιογραφικό όμιλο περνάει δημιουργικα και ευχαριστα

κι αν τελικα ολη μας η ζωη χωράει μέσα του

τι απομένει απ'εξω για να ανακαλυψουμε και να χρωματισουμε; ασχετο δικο μου ερώτημα..